Trwa rozbiórka stajni ułańskich przy Podwalu. Powstanie tu parking

W planie przestrzennym mowa o podstawowym przeznaczeniu terenu na parkingi z przynależnym zagospodarowaniem. Nie będzie tu można lokalizować garaży ani parkingów wielopoziomowych, ale możliwa jest inna zabudowa związana z obsługą komunikacji byleby jej wysokość nie przekroczyła 8 m a powierzchnia biologicznie czynna zajęła minimum 5 proc. powierzchni. Obsługa komunikacyjna musi się odbywać z istniejącego układu komunikacyjnego.

Stajnie zajmują dawne przedmurze Raciborza na wysokości klasztoru dominikańskiego. Po jego sekularyzacji w 1810 roku władze pruskie przeznaczyły ten teren na koszary. W różnych planach przebudowy klasztoru (na urząd podatkowy i akcyzowy) była też częściowa rozbiórka kościoła św. Jakuba, ale porzucono ten pomysł. W 1821 roku budynki stajni były gotowe. Zbudowano pomieszczenia sztabowe i stajnie dla 157 koni. Kawalerzyści mieli mieszkać w prywatnych domach. Budowa kosztowała 13.736 talarów. Do koszar wprowadził się, 15 listopada 1821 roku, 3 Szwadron 2 Pułk Ułanów von Katzler. Sztab pułku znajdował się w Gliwicach. W 1824 roku dobudowano ujeżdżalnię, a w 1830 roku zbudowano garnizonową kuźnię. W 1854 roku zabudowania koszar na placu Dominikańskim powiększono o stajnie przy ulicy Podwale. Te stajnie i plac położony pomiędzy wschodnią ścianą koszar na placu Dominikańskim i nowymi stajniami służył orkiestrze pułkowej. Orkiestra grała na instrumentach dosiadając koni. Koszary służyły raciborskim ułanom do 5 listopada 1894 roku. Kiedy rozebrano zabudowania na placu Dominikańskim, dokładnie nie wiadomo. Po wojnie stajnie służyły jako warsztaty Budowlanki.

(w), Ch. Sottor

Rejon stajni na mapie z 1891 roku oraz pocztówka pokazująca kompleks koszarowy na obecnym pl. Targowym