Rodzinny biznes Wyleżołów

Codziennie produkuje się tu szeroki asortyment pieczywa i wyrobów cukierniczych. Jak wynika z danych komputerowych firmy, asortyment wypieków obejmuje ponad 150 pozycji – od różnego rodzaju chleba, bułek, rogali po wszelkiego rodzaju ciasta, ciastka, ciasteczka, torty i oczywiście znane w całej gminie, i nie tylko, kołoczyki weselne. Niezmiennie od lat cała produkcja bazuje na tradycyjnych recepturach. Szczególnie starannie przestrzegany jest reżim technologiczny i rozważny dobór surowców, które to czynniki wpływają na doskonałą jakość i smak wypieków.

Piekarnię w Bieńkowicach kupił, dla syna Adama, Józef Wyleżoł w 1993 roku, a pierwszy pracownik, jakiego zatrudnili, podpisał umowę w lutym 1994 r. Zaczynali od wypieku chleba, bułek i słodkich rogalików, sprzedając we własnym sklepie. Obecnie jest to miejsce pracy dla ponad 20 osób. Firma to piekarnia, sklep oraz cukiernia, na którą 6 lat temu zaadaptowano niewielkie pomieszczenie magazynowe. W 2004 roku ze środków SAPARD-u rozbudowano cukiernię do stanu, w jakim obecnie funkcjonuje. Adam Wyleżoł z wykształcenia jest technikiem pszczelarzem, ale piekarstwa uczył się od swojego ojca, który posiada piekarnię w Nieboczowach. Pan Adam zdał egzaminy mistrzowskie w zawodzie piekarza i sprzedawcy, aby móc szkolić uczniów, skończył także odpowiednie kursy, m.in. pedagogiczny. Pani Aneta Wyleżoł także posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu piekarza, a egzaminy mistrzowskie zdawała już we własnej piekarni. Z wykształcenia jest ekonomistką – ukończyła handel zagraniczny w Szkole Głównej Handlowej (dawny SGPiS) w Warszawie. Podział prac w firmie jest prosty: pani Aneta zajmuje się wszelkimi pracami biurowymi, natomiast pan Adam zajmuje się produkcją i sprawuje pieczę nad personelem. Personel w firmie jest młody, ale prawie wszyscy to wykwalifikowani pracownicy. Po trzech latach pracy, zachęcani przez pracodawców, wysyłani są „obowiązkowo” na egzaminy czeladnicze.

Wyleżołowie są otwarci na wszelkie nowinki – na pokazy do piekarni przyjeżdżają technolodzy piekarscy, pokazując nowe rodzaje pieczywa i sposób jego produkcji. Produkcja w piekarni „idzie” cały czas. Jak zatem z czasem wolnym? Weekend wygląda w ten sposób, że ostatni pracownicy w sobotę wychodzą o godzinie 14.00, a w niedzielę o 7.00 rano Adam Wyleżoł jest już w piekarni i „prowadzi kwasy”, czyli zaczyn, z którego powstaje świeży, pachnący i chrupiący chleb. – Staramy się jednak podtrzymać 15-letnią tradycję sobotnich odwiedzin u rodziców Adama, niestety moi rodzice mieszkają daleko na Mazurach – mówi pani Aneta. – Uważamy, że wnuki powinny mieć dziadków, a dziadkowie wnuki. Z wczasami jest podobnie. Choć mają zaufanych pracowników i nie muszą ich pilnować, bo to fachowcy, którzy wiedzą, co robić, to jednak trudno jest opuścić firmę na dłużej. Zimą, kiedy pracy jest trochę mniej, wyjeżdżaj całą rodziną – mają trójkę dzieci – na narty.

Tradycja zawodu piekarza w rodzinie pana Adama jest bardzo ciekawa i mogłaby posłużyć nawet za kanwę do książki. Pradziadek Emil był człowiekiem postępowym jak na owe czasy. Brał udział w powstaniach śląskich, prowadził teatr – był „żywym duchem” wielu przedsięwzięć. Wybudował w Nieboczowach pierwszy sklep kolonialny i przy nim piekarnię. Ale nie miał piekarza, za to trzy córki na wydaniu. Zgłosił się fachowiec z Wodzisławia z doskonałymi papierami, wtedy po niemieckiej szkole. Zaczęło się od wynajmu piekarni, a potem dziadek Wilhelm wżenił się w rodzinę. I tak to się zaczęło. Po wojnie Józef, ojciec pana Adama, rozebrał starą, chylącą się ku ruinie piekarnię i na jej miejscu wybudował nową, którą prowadzi do dziś.

(tb, KGW)