Ziemia raciborska ma pierwszą błogosławioną

Mszy św. przewodniczył kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych. Siostry ginęły w różnych miejscach i okolicznościach. Połączyło je to, że w obliczu zagrożenia życia, bohatersko broniły czci swojej i swoich podopiecznych.

Siostra M. Melusja (Marta) Rybka urodziła się w 1905 r. w Pawłowie jako córka Nicolausa i Victorii z domu Kurek. Do dziś żyją jej krewni. 16 lipca została ochrzczona w miejscowym kościele św. Michała Archanioła. Idąc za głosem powołania, 5 października 1927 r., wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, którego założycielką była bł. Maria Luiza Merkert CSSE. Zgromadzenie miało swój klasztor w Raciborzu (obecnie Archiwum Państwowe przy ul. Solnej), a dziś funkcjonują przy kościele pw. św. Mikołaja na Starej Wsi. W następnym roku, 19 kwietnia rozpoczęła roczny nowicjat, przyjmując podczas obłóczyn habit zakonny oraz obierając imię zakonne Melusja. 22 kwietnia 1929 przyjęła pierwsze śluby czasowe, a 31 lipca 1934 złożyła śluby wieczyste. Przez cały czas swojej zakonnej drogi posługiwała w Nysie, pracując m.in. w zakonnym ogrodzie, piekarni oraz wykonując podstawowe prace domowe. Tam zastał ją tragiczny wybuch II wojny światowej.

Z początkiem 1945 r., wskutek zbliżającego się od wschodu frontu, nakazano bezwzględną ewakuację mieszkańców Nysy. Jednak z powodu braku dostatecznych środków transportu dla osób starszych i chorych nie była ona wtedy możliwa. Siostry, w tym s. Melusja, opiekowały się chorymi, którzy schronili się w w zakonnym Domu św. Jerzego przy ulicy Słowiańskiej.

Kluczowe wydarzenia rozegrały się w Domu św. Jerzego klasztoru. Siostra Melusja najpierw stanęła w obronie uczennicy prowadzonej przez siostry szkoły gospodarstwa domowego, którą zaatakował z niskich pobudek jeden z żołnierzy, chcąc ją zgwałcić, a potem sama została przez niego zaatakowana. Cztery siostry wraz z około trzydziestu starszymi osobami, które schroniły się w pobliskiej piwnicy, słyszały szamotaninę i strzały. Około godziny 18:00 wycofujące się wojsko podłożyło ogień, który od strony refektarza przedostał się do pokoi i zniszczył cały parter budynku. Pożar zatrzymał się przy pokoju, gdzie rozegrał się ostatni dramat zamordowanej – jak się później okazało – siostry Melusji. Dopiero trzy dni później, 27 marca siostry z Domu św. Elżbiety mogły przez wjazd dotrzeć do Domu św. Jerzego. W pokoju zobaczyły zastrzeloną, strzałem w głowę, leżącą na podłodze w kałuży krwi z rozciągniętymi ramionami siostrę Melusję. Z pomocą starszej kobiety oraz innej siostry zwłoki przeniesiono do ogrodu Domu św. Elżbiety, gdzie zostały pochowane obok zwłok siostry Sapientii i siostry Felicitas w zbiorowej mogile przyklasztornej przy ul. Słowiańskiej, na której później umieszczono tablicę pamiątkową na krzyżu nagrobnym.

11 czerwca 2022 podczas uroczystej eucharystii w archikatedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, kard. Marcello Semeraro, reprezentujący papieża Franciszka dokonał uroczystej beatyfikacji Marii Paschalis Jahn i dziewięciu Towarzyszek, wśród których była także Marta Melusja Rybka.

To druga osoba błogosławiona z ziemi raciborskiej. 13 czerwca 1999 r. w Warszawie, w gronie 108 męczenników, papież Jan Paweł II beatyfikował ks. dr. Emila Szramka z Tworkowa. Trwa proces beatyfikacyjny siostry Marii Dulcissimy Hoffmann - marianki z klasztoru w Raciborzu-Brzeziu oraz świątobliwej Eufemii (Ofki) Piastówny, dominikanki z klasztoru pw. Św. Ducha w Raciborzu.

źródło informacji o s. Melusji wikipedia.pl, zdjęcia z beatyfikacji dostępne [TUTAJ]