- Chciałabym stąd wyjść... - 9-letnia Karolinka Krybus z Rogożan walczy z białaczką

Karolina to zagadka
4 grudnia 2015 r. Karolina Krybus z Rogożan obchodziła swoje 9. urodziny. Nie było uroczystości rodzinnej w domu, nie zaprosiła swoich koleżanek i kolegów... Ten dzień spędziła w szpitalu. Lekarze próbowali zdiagnozować przyczynę jej stanu - utrzymująca się wysoka gorączka do 40st. C, powiększone węzły i wątroba. Objawy wskazywały na białaczkę. Jednak przeprowadzone dwie punkcje ją wykluczyły - zgodnie przyznały trzy ośrodki: Wrocław, Zabrze i Warszawa. Rodzicom - Małgosi i Damianowi - kamień spadł z serca. Ale nadal nie wiadomo było, co dolega Karolinie. - Karolina to zagadka - powiedzieli lekarze i nakazali regularną kontrolę - badania krwi co cztery dni.

Punkcja nie pozostawiła złudzeń
Wydawało się, że choroba mija, Karolina przestała gorączkować i wyglądała na całkiem zdrowe dziecko. Nowy Rok nie zaczął się jednak optymistycznie dla mieszkanki Rogożan, miejscowości położonej nieopodal Kietrza. - Gdy przyjechaliśmy odebrać wyniki krwi wykonane 31 grudnia, usłyszeliśmy, że wykryto 5% komórek niezróżnicowanych. W powtórzonym badaniu było ich już 22% - opowiada tato Karoliny, który pochodzi z Szonowic - miejscowości położonej w gminie Rudnik. - Zadzwoniliśmy do Wrocławia, kazano nam stawić się na oddziale, a w przeprowadzonych tu badaniach krwi wyszło, że komórek niezróżnicowanych jest już ponad 50%. Powiedziano nam: to komórki rakowe - kontynuuje Damian ze łzami w oczach. Przeprowadzona punkcja nie pozostawiła już żadnych złudzeń: ostra białaczka limfoblastyczna. Od razu podano Karolinie pierwszą chemię.

Od 5 stycznia tego roku Karolina nie opuszcza wrocławskiego szpitala. - Planowane leczenie chemią potrwa co najmniej dwa lata. Córce zaczęły już wypadać włosy - mówi Damian. - Lekarze uprzedzają nas, że czas leczenia może się przedłużyć, bo każda infekcja wiąże się z koniecznością jego okresowego przerwania - dodaje.

Co mogłoby się nam przydać dla Zuzi?
W przeciągu kilku miesięcy świat rodziny z Rogożan stanął do góry nogami. A Karolina - długowłosa dziewczynka, której wszędzie było pełno, stała się przerażoną małą pacjentką wrocławskiego szpitala.

- Karolina od maleńkiego była prawdziwym żywiołem. Wszędzie musiała się wmieszać. Brała udział w licznych konkursach czytelniczych i je wygrywała. Lubiła grać pierwsze skrzypce, świecić, występować. Na dożynkach nie siedziała ze wszystkimi dziećmi, ale wszędzie było jej pełno - wspomina ciocia - Kasia Briks z Szonowic. - Do tego zawsze myślała o innych. Gdy miała przynieść coś do szkoły, brała tego podwójną ilość, bo a nuż ktoś zapomni i trzeba będzie mu pożyczyć. Zdarzało się, że pomagała odrabiać koleżankom zadania. To taka mamuśka, taka niania, która nigdy nie pozwoliła skrzywdzić słabszych - kontynuuje tato Karoliny. 

O tym, że ta mała dziewczynka ma wielkie serduszko, świadczy też jej zachowanie w trudnych chwilach, obecnie w szpitalu: - Gdy dzielono tu maskotkami, nie patrzyła, co jej się podoba, ale co chciałaby Zuzia - jej prawie 2-letnia siostrzyczka. A gdy zapytano ją, jakie jest jej marzenie, które mogłaby spełnić Fundacja Mam Marzenie, w pierwszej chwili zareagowała pytaniem do mamy: - A co by nam się mogło przydać dla Zuzi? Kiedy usłyszała, że ma to być jej marzenie, a nie prezent dla Zuzi, stwierdziła: - Tego, co bym chciała, i tak nie mogę dostać. - Co to jest? - dopytywali rodzice. - Chciałabym być zdrowa i wyjść stąd do domu, do Zuzi i Jakuba.

Ja już przestałam się bać igieł, to ty też przestań się bać! 
Co w tej chwili jest najtrudniejsze dla 9-latki? Rozłąka z rodzeństwem. - Poza tym trzeba podkreślić, że w tej bolesnej sytuacji radzi sobie lepiej niż my z żoną - przyznaje tato Damian. - Przynajmniej sprawia takie wrażenie. Gdy widzi, że mama płacze, mówi: - Przestań się martwić, będzie dobrze, zobacz, ja już przestałam się bać igieł, to ty też przestań się bać.

Jakie są szanse Karolinki na wyzdrowienie? 70-90%, czyli niemałe. - Wiem, że to informacja, która powinna pocieszać, ale patrzę na te 10-30% i one mnie przerażają. Uciążliwa jest bezradność: nawet jakbyśmy chcieli za nią życie oddać, to nie jesteśmy w stanie jej pomóc - nie kryje strachu tato.

Czas walki pochłania dużo pieniędzy
Przed rodziną trudny czas walki. Mama z tatą na zmianę czuwają przy łóżku Karoliny we Wrocławiu ze świadomością, że w domu w Rogożanach czeka na nich pozostała dwójka dzieci: Jakub i Zuzia. - Zuzia bardzo źle znosi rozłąkę z mamą. Ma dopiero 1,5 roku i gdy mama wraca na parę dni do domu, nie odstępuje jej na krok - przyznaje Damian Krybus. 

Ciągłe podróże do Wrocławia, zakup leków ochronnych, odżywek, sprzętów do pielęgnacji dziecka w domu, urządzenie oddzielnego pokoju dla Karoliny, zakup peruki dla dziewczynki to wydatki, na które rodzinie zaczyna brakować oszczędności. Ich sytuacja dodatkowo jest o tyle trudna, że ojciec, który od dwóch lat pracował za granicą, w obecnej chwili nie ma możliwości wykonywania tej pracy. A mama - pielęgniarka ze szpitala w Głubczycach - aktualnie przebywa na bezpłatnym urlopie wychowawczym. 

Z inicjatywą pomocy wyszli najbliższa rodzina, Koło Gospodyń Wiejskich, szkoła w Szonowicach, sąsiedzi, znajomi - na miarę swoich możliwości pomagają Karolince i jej rodzinie. Jeżeli też chcesz pomóc dziewczynce, możesz to zrobić:

- przez przekazanie 1% podatku na rzecz Fundacji "Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową" KRS 86 210; cel szczegółowy: Krybus Karolina;
- wpłacając dobrowolną kwotę na konto wpłat imiennych Fundacji "Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową"11 1160 2202 0000 0001 0214 2867, wpisując w tytule: Karolina Krybus.