Dlaczego święta Notburga pokochała Racibórz? 140. rocznica przybycia sióstr do naszego miasta

Z jej osobą ściśle związał się proboszcz raciborskiej fary, ks. Hermann Schafer, który posługiwał w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w latach 1867–1909. Kapłan ten spotkał na cmentarzu przy ul. Opawskiej (dziś jest to park imienia miasta Roth) płaczącą młodą dziewczynę przy świeżo usypanej mogile jej matki. Dziewczę pozostało samo, bez mieszkania, wykształcenia i jakiejkolwiek rodziny. Proboszcz zdał sobie sprawę, że może ono trafić na nieuczciwych pracodawców, którzy wykorzystają jego naiwność. Polecił dziewczynę zaufanej rodzinie, ratując ją od nieszczęścia. Uznał jednak, że nie jest to przypadek jednostkowy.

Postanowił założyć Stowarzyszenie świętej Notburgi, które prowadziłoby schronisko dla samotnych dziewcząt, przygotowujące je do samodzielności. Na patronkę wybrał świecką kobietę kanonizowaną w 1862 roku, pochodzącą z Tyrolu w Austrii. Notburga, żyjąca na przełomie XII i XIII wieku, pracowała na zamku hrabiego Henryka Rothenburga jako odpowiedzialna za służbę domową. Zasłynęła jako szlachetna wychowawczyni dziewcząt służących oraz osoba niezwykle gospodarna. Z resztek żywności z „pańskiego stołu” stworzyła jadłodajnię dla ubogich.

Stowarzyszenie świętej Notburgi zawiązało się w zakrystii kościoła farnego 15 listopada 1885 roku. Składało się z dziewcząt pracujących w okolicznych fabrykach oraz w prywatnych domach jako służba domowa. Proboszcz Schafer nawiązał kontakt z Fundacją Najświętszej Maryi Panny we Wrocławiu, która na Ostrowiu Tumskim prowadziła internat i szkołę dla ubogich dziewcząt. Dziełem tym kierowały Siostry Maryi Niepokalanej.

W bardzo krótkim czasie, na początku kwietnia 1886 roku, do Raciborza przyjechała Matka Generalna, poznała miejscowe potrzeby i już w Wielką Sobotę, 24 kwietnia, posłała do miasta dwie siostry: Annę Bormann i Notburgę Feike. Początkowo zamieszkały one w domku stojącym na posesji Sióstr Urszulanek przy ulicy Klasztornej. Budynek ten został poświęcony i oficjalnie otwarty przez ks. Schaffera w Poniedziałek Wielkanocny, 26 kwietnia 1886 roku. Siostry, które tu zamieszkały, zyskały w mieście miano „Sióstr od świętej Notburgi”. Już w pierwszym roku działalności 25 dziewcząt zamieszkało wraz z nimi, a w niedzielne popołudnia przybywały tam setki młodych kobiet, spędzających czas w bezpiecznej i życzliwej atmosferze.

Z czasem mury domu okazały się zbyt ciasne, dlatego ks. Hermann Schafer, działając w imieniu Fundacji, zakupił nową parcelę, na której wzniesiono większy budynek, oddany pod opiekę świętej Notburgi. Poświęcono go 29 września 1889 roku i stoi on w tym miejscu do dziś. Obok internatu powstała Szkoła Gospodarstwa Domowego o uprawnieniach państwowych, kształcąca dziewczęta w zawodach takich jak: księgowa, kucharka, krawcowa, fryzjerka, opiekunka osób starszych i dzieci, służąca domowa, a nawet plastyczka zajmująca się ręcznym malowaniem porcelany.

Katolickie związki zawodowe zwróciły się do Fundacji z prośbą o prowadzenie taniego żłobka i przedszkola, co również zostało zrealizowane. Dom był systematycznie rozbudowywany aż do 1914 roku. W jednym z jego skrzydeł urządzono schronisko dla samotnych, starszych kobiet. Plac przy budynku nazwano placem świętej Notburgi.

Święta Notburga patronowała w Raciborzu centrum pomocy dziewczętom i kobietom potrzebującym zabezpieczenia materialnego, wsparcia psychicznego oraz duchowego prowadzenia.

Mija już 140 lat od powstania Domu świętej Notburgi i przybycia Sióstr Maryi Niepokalanej do Raciborza. Kolejne lata przyniosły bolesne doświadczenia, jednak dzieło trwa do dziś. Z tej okazji 18 kwietnia 2026 roku w raciborskiej farze zostanie odprawiona Msza Święta dziękczynna o godz. 11.00, będąca wyrazem wdzięczności Bogu i ludziom za jego trwanie.