Muzeum: na lato najlepsza AFRYKA

- Nie można nakreślić obrazu przeciętnego Afrykańczyka. Bo tak jak różni są Europejczycy, jedni hodują renifery, a inni uprawiają oliwki, tak różni są Afrykańczycy z różnych części tego kontynentu. Jedni są dobrymi rybakami, inni pasterzami, rolnikami czy rzemieślnikami. Ale na pewno są dużo biedniejsi niż Europejczycy – to słowa dyrektora Miejskiego Muzeum w Żorach, Lucjana Buchalika, który Czarny Ląd odwiedza regularnie od 25 lat. Wyniki jego fascynacji Afryką można zobaczyć na wystawie Życie codzienne, kultura i sztuka ludów Afryki Zachodniej. Ekspozycję przygotował Dział Kultur Pozaeuropejskich żorskiego muzeum. Wszystkie materiały, wykorzystane przy jej organizacji, pozyskano w trakcie wypraw naukowo–badawczych, prowadzonych przez pracowników Muzeum miejskiego w Żorach.

Dyrektor Buchalik opowiadał o różnych plemionach zamieszkujących Afrykę od północy do południa. Mówił między innymi o mieszkających na Saharze Tauregach, którzy zasłaniają twarze chustami barwionymi w naturalnym indygo, dlatego też zwani są czasami Błękitnymi Rycerzami. Według starej afrykańskiej legendy zwyczaj zakrywania twarzy przez męską część plemienia wziął się z tego, że założyciel tego rodu, nie cieszący się zbyt wielką urodą, zakochał się w pięknej pannie. Wiedział, że jego twarz nie zrobi na niej dobrego wrażenia, zdobył ją jednak, pokazując swoje inne walory i przymioty. Oczywiście żyli długo i szczęśliwie, mieli dużo synów, ale ci synowie, niestety, odziedziczyli urodę po ojcu. Stąd cały ich ród do dziś zakrywa twarze chustkami.

To tylko jedna z licznych opowieści, jakimi uraczył zebranych w raciborskim muzeum Lucjan Buchalik. W klimat Afryki wprowadził ich również zespół z Kenii, Marimba Trio Band. Trzej muzycy, grający w tradycyjnych strojach i na tradycyjnych instrumentach, pochodzą z plemienia Taita Tribe. Grać uczyli się od swoich dziadków.

Wśród eksponatów, prezentowanych na wystawie, można oglądać, miedzy innymi wyroby rzemieślnicze, broń, maski oraz instrumenty muzyczne.

(jola)