Krajewski nie będzie pisał o Raciborzu

Na spotkanie z Krajewskim przyszło kilkadziesiąt osób. - Dużo nowych twarzy - cieszyła się dyrektor biblioteki Małgorzata Szczygielska. Trudno się dziwić. Wrocławski autor kryminałów to pierwsza liga pisarska, jeden z najchętniej tłumaczonych polskich autorów.

Swój warsztat opiera na klasykach. - Dużo czytam, bardzo dużo, nawet do stu książek rocznie - zdradza Krajewski. Nie kryje, że książki to nie tylko źródło literackich doznań, ale także materiał szkoleniowy. - Uczę się od lepszych. Można powiedzieć, terminuję u mistrzów. Podpatruję na przykład, jak konstruować opisy - tłumaczy. Z racji wykształcenia ma dobre, można powiedzieć, podstawy warsztatowe. Krajewski to filolog klasyczny z uniwersyteckim stażem, choć dziś żyje wyłącznie z pisania. Należy do najlepiej opłacanych polskich autorów.

Inspirację czerpie z różnych źródeł - własnej wyobraźni, obserwacji lub rozmów z ludźmi. Czy inspirować może Racibórz, dawny Ratibor? - Nie umieszczę tu nigdy akcji. Jestem w Raciborzu pierwszy raz. Można powiedzieć, że to miasto mi się podoba. Te kamienice, te ulice. Ale ja muszę kochać miasto, by o nim pisać - tłumaczy.

opr. w

Nasz Racibórz: - Kreuje Pan postacie przedwojennych policjantów, z Breslau i Lwowa. Mock to co prawda nie Popielski, ale obaj z charakteru niewiele się różną. Zamierza Pan wykreować odmienną, całkiem nową postać?

Marek Krajewski: - Byłbym nierozsądny. Jestem rzemieślnikiem i żyję z pisania. Skoro to się podoba czytelnikom, to nie mogę tego zmieniać.

- Czyli nie będzie eksperymentów?

- Nie będzie.

- To może warto, by stali się trochę bardziej romantyczni. Obaj to twardziele i aroganci.

- W połowie grudnia ukaże się moja nowa książka pt. Liczby Charona. Akcja dzieje się w latach 1930-1944 we Lwowie. Popielski prowadzi śledztwo, ale przeżyje też wielki romans.

- Skoro nie będzie eksperymentów, to pewnie boi się Pan, że format w końcu się wyczerpie?

- Oczywiście, że się boję. Jestem jednak pesymistą defensywnym i na razie nie zakładam, że będę cierpiał na deficyt pomysłów, choroba mnie dopada, patrzę z nadzieją w przyszłość, widzę cień nadziei.

- Co Pan sądzi o e-bookach? Nie żal Panu, że książki papierowe powoli przechodzą do historii?

- Nie żal. Patrzę na e-booki z nadzieję. Wkrótcę będę miał Ipoda.

- Z Breslau przeniósł się Pan do Lwowa. Które miasto lepiej się sprzedaje?

- Nie ma różnicy. Obydwa miasta dobrze się sprzedają.

opr. waw