Ginące zawody? Nie w Raciborzu!

Zawód ten zniknął w mroku dziejów, bo sztuka wyrabiania zbroi, pancerzy, broni białej zanikła wraz z rozwojem broni palnej. Rapier, szpada, szabla, miecz pożegnały pola walki, ustępując miejsca niewielkiej kuli karabinowej, przeraźliwemu pociskowi artyleryjskiemu i zdalnie sterowanej rakiecie.

Zbroje Roberta Stefanowskiego, zwłaszcza te z okresu rozkwitu prawie artystycznego płatnerstwa, mają w sobie niesamowity urok. Fantazyjnie zdobione, nizane warstewkami złota, lśniące w słońcu są motorem dla wyobraźni, która przenosi oglądającego w świat Sarmatów, muszkieterów, kirasjerów. Znakiem firmowym rzemieślnika są zbroje husarskie, które wykonane są tak doskonale, że od wielu lat trafiają w ręce najważniejszych osób w państwie. W zakamarkach swoich gabinetów mieli je kolejni premierzy i prezydenci. Jeden z takich pancerzy trafił nawet do Watykanu, w ręce Jana Pawła II. Dzisiaj te dzieła trafiają do kolekcjonerów, rekonstuktorów i muzeów. Obok husarskich napierśników Robert Stefanowski wyrabia jednak i inne narzędzia walki. Spod jego ręki wychodzą szable, miecze Wikingów, a nawet rzymski Gladius. Zachęcamy do obejrzenia kilku zdjęć z pracowni mistrza.