A mamusie nie trafiały do kosza! Dzień Dziecka w Jankowicach

Organizatorzy przygotowani byli na różne warianty. Był rozstawiony namiot i przygotowana była też sala główna WOKiS Jankowice. Ta druga opcja to na wypadek ulewy. Na szczęście wszystko ku ogólnej uciesze dzieciarni udało się zorganizować na świeżym powietrzu. Na uczestników imprezy jak zwykle czekały konkursy, gry sportowe i zabawy. Dzięki sponsorowi – firmie Mieszko S.A. frykasów było w brud. MOKSiR z Kuźni Raciborskiej zafundował napoje a sołtys z Radą Sołecką zadbali o kiełbaski i wszystko to, co potrzebne jest do udanego grillowania, bo nie samymi słodyczami żyje człowiek. Choć dzieci twierdzą, że spokojnie dałyby radę. 

Dla maluchów największą frajdą budzącą dreszczyk emocji jak zwykle okazał się wóz strażacki z włączonymi sygnałami. Tego dnia wszystkie dzieci w przedziale od 2 do 7 lat deklarowały gotowość natychmiastowego wstąpienia w szeregi miejscowej straży. Pragmatyczny naczelnik OSP Jankowice radził poczekać jednak jeszcze kilka lat. Wielce radowała też najmłodszych możliwość występu karaoke. Maluchy śpiewały wszystko oprócz hymnu. Ci ciut starsi zmagali się w konkurencjach sportowych. Między innymi w sztafecie a bezbłędne przebiegnięcie całej trasy wymagało nie lada zręczności. Organizatorzy utrudniali bowiem zadanie jak tylko było to możliwe. Swój konkurs miały również mamusie najmłodszych uczestników spotkania. I choć skuteczność rzutów do kosza podobna była do skuteczności strzeleckiej naszych piłkarzy z kadry narodowej to przynajmniej uczestniczki trochę się rozgrzały i przekonały, że piłka, choć w telewizji irytuje – na żywo może też bawić. W tej jakże sympatycznej atmosferze nikt nie zwrócił uwagi na to, że nastał wieczór. Dopiero rzęsisty deszcz przypomniał rozbrykanemu towarzystwu, że wszystko, co dobre szybko się kończy. Następny Dzień Dziecka dopiero za rok. Miejmy nadzieję, że dla odmiany będzie, choć odrobinę cieplejszy. Wszyscy zaś ci, którzy przygotowali i prowadzili imprezę otrzymali za swoją pracę sowite wynagrodzenie. No, bo czyż dla wolontariusza może być większa zapłata niż roześmiana buzia zadowolonego dziecka?

h.mac