Narodowe Święto Niepodległości. Refleksja nad 11 listopada 1918 roku [FELIETON]

Ciężko jest pisać o tych historycznych wydarzeniach, mając jeszcze świeżo w pamięci obrazy tragedii krakowskiej. Niestety, terror indywidualny w postaci aktywnego zabójcy dotarł do Polski. Smutna to chwila dla naszego kraju.

Co roku opisuję wspomnianą rocznicę i stwierdzam, że był i jest to do dzisiaj bardzo ważny dzień dla współczesnych pokoleń. Pomimo bowiem rozwoju nauki, techniki i środków masowego przekazu ludzkość nie jest ani mądrzejsza, ani też bezpieczniejsza. Jak stwierdzili badacze, wiek XX był najbardziej morderczym okresem w dziejach ludzkości. W wyniku konfliktów zbrojnych i funkcjonowania morderczych ideologii śmierć poniosły setki milionów ludzi. Wiek XXI, jak się wydaje, nie będzie lepszy.

11 listopada 1918 roku Józef Piłsudski, zwolniony dzień wcześniej z byłej twierdzy w Magdeburgu, przyjechał 10 listopada rano pociągiem z Berlina do Warszawy. Po południu tego samego dnia odbyło się posiedzenie Rady Regencyjnej z udziałem Piłsudskiego, na którym podjęto ogłoszoną nazajutrz decyzję o przekazaniu Józefowi Piłsudskiemu władzy nad wojskiem i powierzeniu mu misji formowania rządu. Jest to początek II Rzeczypospolitej.

W Europie zaś data 11 listopada 1918 roku jest bardzo ważna, bowiem w tym dniu o godz. 5.20 rano, w wagonie kolejowym w lasku pod Compiègne w Pikardii, podpisano porozumienie o zawieszeniu działań wojennych pomiędzy państwami Ententy i Cesarstwem Niemieckim. Zakończono tym samym wielką wojnę (I wojnę światową).

I wojna światowa była apoteozą mieszczańskiej Europy, a zarazem początkiem końca rządów i dominacji Europy na świecie. Była też powodem rozpadu wielkich monarchii Hohenzollernów, Habsburgów czy Romanowów, a także resztek imperium osmańskiego.

To właśnie ta wojna jest kluczowym wydarzeniem do zrozumienia XX wieku – wszystkie następujące po niej wielkie i krwawe wydarzenia są w zasadzie jej bezpośrednim wynikiem.

Co gorsze, z tym kataklizmem wiąże się nieuchronny upadek dotychczasowych norm społecznych, obyczajowych, religijnych i politycznych. Całe odłamy społeczeństw europejskich przestały wierzyć w dotychczasowy ład państwowy, porządek społeczny i oparty na religii, tradycji i monarchii system polityczny. Nikt nie był w stanie wytłumaczyć masom przyczyn tejże katastrofy, śmierci milionów ludzi, kalectwa i głodu kolejnych milionów. Ludzie poszukiwali prostych odpowiedzi na te trudne pytania, zgodnie z maksymą Stanisława Jerzego Leca: „Ludzie, zauważyłem, lubią takie myśli, które nie zmuszają do myślenia”. Odpowiedzi na nie (oczywiście bezsensowne, fałszywe – ale niestety jedyne) dawały tylko niektóre ideologie, w tym komunistyczna i faszystowska.

I wojna światowa narodziła też istniejącego w zasadzie do dzisiaj potwora. W roku 1917, w wyniku bolszewickiego przewrotu, powstało w Rosji państwo komunistyczne. W konsekwencji jego istnienia dziesiątki milionów ludzi zamordowano, zniewolono też całe narody, w tym na kilkadziesiąt lat państwo i naród polski. Narodziny komunizmu, a później faszyzmu były więc najtragiczniejszymi owocami I wojny światowej. Komunizm jest niestety najbardziej morderczą ideologią w dziejach ludzkości, a jego ofiary idą w setki milionów.

Jak Państwo wiecie, po II wojnie światowej Sowieci zniewolili ponownie Polskę i wspólnie z komunistami polskimi próbowali zniszczyć polskiego ducha wolności. Nie wiedzieli, że ducha tego nie da się nigdy złamać.

O tymże duchu mówił w wywiadzie z roku 1920 Józef Piłsudski. Cyt.: „…Rosja obiecuje, gdy jest do tego zmuszona, i nie dotrzymuje swych obietnic z chwilą, gdy ma po temu siłę… Bez względu na to, jaki będzie jej rząd, Rosja jest zaciekle imperialistyczna. Jest to zasadniczy rys jej charakteru politycznego. Mieliśmy imperializm carski; widzimy dzisiaj imperializm czerwony – sowiecki”. (Obecnie putinowski – dod. P. Sput).

„…Długa i ciężka niewola tatarska, która trwała kilka wieków, niezatarte zostawiła ślady w historii Rosji i wyryła swe piętno na charakterze ludności. Wszczepiła ona ten duch niewolniczy, tę pokorę wobec władzy, to zgadzanie się z losem, jakie charakteryzuje lud rosyjski... Widząc spustoszenia dokonywane przez ustrój komunistyczny, nie rozumiem, jak mogą istnieć w Europie socjaliści, odnoszący się do niego przychylnie… Jest to (bolszewizm) dziedzictwo dawnego rosyjskiego ustroju socjalnego, w którym poddani traktowani byli jak śmiecie swych panów… Pamiętajcie, że dusza Rosjanina, jeśli nie każdego, to prawie każdego, jest przeżarta duchem nienawiści do każdego wolnego Polaka i do idei wolnej Polski. Oni są łatwi i zdolni do uczucia nawet wielkiej przyjaźni i będą was kochać szczerze i serdecznie, jak brata, dopóki nie poczują, że w sercu swoim jesteście wolnym człowiekiem i boicie się ich miłości, w której dominującym pierwiastkiem jest żądza opieki nad wami, inaczej mówiąc: władzy. To jest skaza urodzeniowa ich duszy, dziedziczna i kilkusetletnia, za ich niewolę, za Tatarów, za Iwana, za opryczników, za odwieczne bunty topione we krwi. Jeśli własna wolność jest nieosiągalna, wolność cudza wzbudza zawiść i odrazę. Jesteśmy od wieków zbyt bolesnym dla nich wzorem, zaprzeczeniem ich własnego losu. Obawiam się, że dużo czasu upłynie, zanim oni zrozumieją, że nikt i nic, chyba śmierć, nie odbierze nam praw do wolności…”.

Wielu autorów wspomina też słynne słowa tzw. „przepowiedni” Katarzyny II dotyczącej losów Polski. I nie jest ważne, że nie jest to przemowa Katarzyny, tylko fragment z Waldemara Łysiaka, który mógł się opierać np. na pracach Sun Zi – wydźwięk tych myśli pasuje dokładnie do przemyśleń Katarzyny II. Warto przytoczyć te znamienne słowa:

„_Istnieją różne narody, a raczej różne narody mają różnego ducha. Jedne można podbić i przesiedlić w celu zagarnięcia ich ziem, a świat nie podniesie wrzasku – to małe narody, plemiona. Z innych można uczynić małym wysiłkiem niewolników i będą chętnie lizali rękę Pana – to narody o podłej duszy, od kolebki niegodne samostanowienia, w wielkich obszarach Azji roztopią się bez śladu. Z trzecimi wreszcie nie można zrobić ani tego, ani tego, przynajmniej nie od razu – to Polacy. Nie można zaanektować ich państwa, bo trzeba byłoby się dzielić z Prusami, Austrią, Turcją i Bóg wie jeszcze z kim; narzuca to europejska równowaga sił. Po drugie, nie można tego zrobić od ręki, gdyż są to znakomici żołnierze, a cały naród, gdy otwarcie zagrożony, przypomina wściekłego wilka w nagonce. Zbyt dużo by to kosztowało, należy więc zdemoralizować ich do szpiku kości. Trzeba… rozłożyć ten naród od wewnątrz, zabić jego moralność… Jeśli nie da się uczynić zeń trupa, należy przynajmniej sprawić, żeby był jak chory, ropiejący i gnijący w łożu… Trzeba mu wszczepić zarazę, wywołać dziedziczny trąd, wieczną anarchię i niezgodę… Trzeba nauczyć brata donoszenia na brata, a syna skakania do gardła ojcu. Trzeba ich skłócić tak, aby się podzielili i szarpali, zawsze gdzieś szukając arbitra. Trzeba ogłupić i zdeprawować, zniszczyć ducha, doprowadzić do tego, by przestali wierzyć w cokolwiek oprócz mamony i pajdy chleba. Będą Oni walczyć długo, bardzo długo, nasze prochy przepadną, ale przyjdzie czas, gdy sami sprzedadzą swój kraj, sprzedadzą go jak najgorszą dziwkę. My rozpoczniemy ten proces… Korupcją „milczących psów”, którzy będą nimi rządzić. Bogactwem i głodem, które biednych podjudzą przeciw możnym, tych drugich zaś napełnią takim strachem i podłością, że uczynią wszystko dla zachowania swego bogactwa. Zepsujemy ich kultem prywaty, złodziejstwa, rozpusty, wszelaką demoralizacją i wiodącym ku niej alkoholem. Stworzymy tam nową oligarchię, która będzie okradać własny naród nie tylko z godności i siły, lecz po prostu ze wszystkiego, głosząc przy tym, że wszystko, co czyni, czyni dla dobra ojczyzny i obywateli. Niższe szczeble tych krwiopijców będą uzależnione od wyższych w nierozerwalnej strukturze formalnej i nieformalnej piramidy. Trzeba będzie starać się, by w piramidę wpasowany był każdy zdolny i inteligentny człowiek, by zechciwiał w niej i spodlał.

Niedopasowywalnych szaleńców, nieuleczalnych fanatyków, nałogowych wichrzycieli i każdą inną wartościową jednostkę wyeliminujemy operacyjnie. Zadanie to jest wielkie…, lecz i efekty będą wielkie. Polska zniknie w samych Polakach! Wtedy właśnie, gdy będzie wydawało się im, że mają wolność. Ale ja tego nie doczekam…, zaczniemy jednak ten proces….

Dlaczego nienawidzę tego kraju?... Dlatego, że jestem kobietą i nienawidzę dziwek, które udają święte. Ja jestem prostytutką…, a to honor, gdy się jest do tego cesarzową. I dlatego jeszcze…, że ze zdrajców robili oni zawsze bohaterów. I dlatego jeszcze…, że nigdy nie chcieli się z nami zjednoczyć przeciw Rzymowi, a byli naszymi braćmi Słowianami, zdradzili nas… I dlatego… kiedyś zginą, unicestwią się sami!…”

Jakże to znamienne. Słowa o fizycznej eliminacji jednostek wartościowych: „…Niedopasowywalnych szaleńców, nieuleczalnych fanatyków, nałogowych wichrzycieli i każdą inną wartościową jednostkę wyeliminujemy operacyjnie…” można odnieść do wielu carów rosyjskich, częściowo do innych zaborców, Lenina, Stalina, polskich komunistów rządzących państwem w latach 1944–1989, kujbyszewiaków oraz ich pogrobowców. Ci wszyscy kierowali się powyższymi słowami, mordując wartościowe jednostki, polskich patriotów w okresie zaborów, powstań i wojen, w więzieniach carskich, katowniach sowieckich, w Katyniu, Starobielsku, Ostaszkowie, we Lwowie i innych miastach, na Syberii, a w okresie komunistycznym w więzieniach UB i SB.

Społeczeństwo polskie zmieniło się od czasów odzyskania niepodległości diametralnie. Podczas okupacji niemieckiej i komunistycznej wymordowano prawie wszystkich czynnie sprzeciwiających się zniewoleniu patriotów. Przez długi czas to kujbyszewiacy i inni, którzy przyszli w roku 1944 do Polski, stanowili o jej losach i pisali jej dzieje. W pewnym czasie zachłysnęliśmy się wizją dobrobytu i nowoczesności, które oferował Zachód. Myślenie propaństwowe, patriotyczne, narodowe wydawało się śmieszne, archaiczne. Oferta Zachodu okazała się w dużej mierze mrzonką i fatamorganą, to zaś, co wydawało się archaiczne i godne odejścia do lamusa, odradza się ze wzmożoną siłą. To powód do dumy i satysfakcji, także zazdrości wielu obywateli Zachodniej Europy.

Z okazji Narodowego Święta Niepodległości życzę Państwu dumy z naszej historii oraz niesłabnącej wiary w siłę i jedność naszej Ojczyzny. Aby w naszych sercach zawsze gościła miłość do Ojczyzny, a każdy dzień przynosił pomyślność, zdrowie i spokój. Niech ten dzień napełni Państwa serca radością i pokojem oraz dostarczy wielu pogodnych wzruszeń, a także motywacji do dumnego pielęgnowania wolności wywalczonej przez naszych przodków.

Piotr Sput
Prezes Towarzystwa Miłośników Ziemi Raciborskiej

Publikowany tekst jest wyrazem poglądów autora