Zapory drogowe U-20. Jak prawidłowo wygrodzić miejsce robót na jezdni i chodniku?

Rodzaje zapór drogowych i ich zastosowanie

Zapory pojedyncze U-20a i U-20b stanowią podstawowe wygrodzenie robót na jezdni. U-20a ustawia się wzdłuż jezdni, żeby oddzielić strefę prac od pasa, którym nadal jadą samochody. U-20b służy do wygrodzeń poprzecznych, czyli zamyka pas ruchu albo cały przejazd.

Zapory podwójne U-20c mają dwa pasy ułożone jeden nad drugim. Przeznaczone są do wygradzania robót na chodnikach, ciągach pieszych i pieszo-rowerowych oraz na ścieżkach rowerowych.

Jakie wymiary i barwy muszą mieć zapory?

Warunki techniczne dla urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego wymagają, żeby zapora była pokryta po obu stronach pasami białymi i czerwonymi na przemian. Każda zapora zaczyna się i kończy polem czerwonym. Dzięki obustronnemu oznakowaniu wygląda tak samo z obu kierunków jazdy.

Dopuszczalne długości zapór to 750, 1250, 1750, 2250 i 2750 mm. Górną krawędź ustawia się na wysokości od 0,9 do 1,1 m nad nawierzchnią. Zapora musi być wykonana z materiału, który nie stwarza zagrożenia dla ludzi i mienia, a jej naroża powinny być zaokrąglone promieniem co najmniej 30 mm. Ostry róg blachy na wysokości bioder przechodnia mógłby rozciąć ubranie albo skórę.

Zapory na jezdni wymagają odblasku i lamp

Zapory wygradzające część jezdni powinny mieć lica wykonane z folii odblaskowej. Kierowca dostrzega je wtedy nocą w świetle reflektorów. Według rozporządzenia takie zapory powinny być zawsze wyposażone w elementy odblaskowe i lampy ostrzegawcze (Dz.U. 2019 poz. 2311, zał. 4, pkt 11.2). Przy wykopach w jezdni głębszych niż 0,5 m albo maszynach drogowych pozostawionych na jezdni za zaporami ustawionymi prostopadle do osi jezdni stosuje się dodatkowo osłony energochłonne lub pryzmy piasku (Dz.U. 2019 poz. 2311, zał. 4, pkt 11.2).

Przy wygrodzeniach wzdłuż jezdni rozporządzenie nie dopuszcza przerw w ciągu zapór. Zapory przesunięte przez wiatr albo potrącone przez maszynę przestają tworzyć czytelną linię. Dlatego ich ustawienie sprawdza się codziennie, a po zmroku kontroluje także działanie lamp. Na drodze publicznej rodzaj i liczbę urządzeń określa zatwierdzony projekt czasowej organizacji ruchu. Wykonawca nie dobiera ich według własnego uznania.

Zapora drogowa czy pachołek?

Pachołki U-23 prowadzą ruch i wyznaczają tor jazdy, na przykład przy zwężeniu jezdni albo krótkiej naprawie nawierzchni. Zapora tworzy ciągłą przegrodę, której górna krawędź znajduje się na wysokości od 0,9 do 1,1 m, i zamyka dostęp do miejsca robót.

Jak wygrodzić roboty na chodniku?

Pieszy porusza się inaczej niż kierowca. Idzie wolniej, a czasem prowadzi wózek albo dziecko za rękę. Wygrodzenie na chodniku powinno zamykać przestrzeń także nisko, blisko nawierzchni.

Do tego służy zapora podwójna U-20c. Jej górna krawędź, tak jak w zaporach pojedynczych, znajduje się na wysokości od 0,9 do 1,1 m, a dolna krawędź dolnego pasa około 0,3 m nad nawierzchnią. Drugi pas zamyka dolną część wygrodzenia. Zapory U-20c stawia się także wzdłuż ciągów pieszo-rowerowych i ścieżek rowerowych objętych robotami.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie zapór drogowych?

Pierwszym parametrem jest materiał. Zapory z blachy ocynkowanej o grubości 1,25 mm, z zakończeniami wzmocnionymi profilami stalowymi, dobrze znoszą transport i wielokrotne rozstawianie na kolejnych budowach. Ocynk chroni blachę przed korozją.

Drugim parametrem jest folia odblaskowa. Folia II generacji odbija więcej światła niż folia I generacji, co ma znaczenie na drogach słabo oświetlonych albo pozbawionych oświetlenia. Przy zakupie sprawdza się także zgodność z normą PN-EN 12899-1 i oznakowanie CE na samej zaporze.

Zapora nie stoi sama. Potrzebne są do niej stojaki albo słupki z uchwytami, zwykle sprzedawane osobno, a na jezdni również lampy ostrzegawcze. Wygodniej zamówić cały komplet u jednego dostawcy. Zapory drogowe w odmianach U-20a, U-20b i U-20c, razem ze stojakami i pozostałym wyposażeniem do oznakowania robót, oferuje sklep drogowy DROG-ZNAK.