Gwarancji nie ma. Pozostało zaufanie do inwestora

– Chciałabym, przede wszystkim ze względu na charakter tej komisji, żeby zapoznali się państwo ze stanem sali, jaki zastaliśmy i jaki jest obecnie. Od 30 lat jesteśmy stowarzyszeniem niedochodowym. Wszystko, co udaje nam się zebrać z różnych źródeł, przeznaczamy na nasze cele statutowe. Sala, którą obecnie zajmujemy, jest dla nas idealna. Nasze zajęcia odbywają się siedem dni w tygodniu, niejednokrotnie kończąc się grubo po 22. Obecnie otrzymaliśmy ofertę od potencjalnego inwestora, że po zakupie całego kompleksu będziemy mogli nadal korzystać z sali, pod warunkiem że otrzyma on odpowiednie zezwolenia i nie będzie konieczności wyburzania części budynku. Jeśli ze względów finansowych inwestor się wycofa, wtedy ja będę zainteresowana zakupem tego budynku. Liczę także, że w przypadku całkowitego niepowodzenia miasto pomoże nam znaleźć nową siedzibę, choć powiem szczerze, że łatwe to nie będzie – mówiła Aldona Krupa-Gawron.

Do dyskusji jako pierwszy zgłosił się radny Marian Czerner.

– Wiemy o tym, że stowarzyszenie „Źródło” jest integralną częścią kultury Raciborza. W oświadczeniu zabrakło mi jednak informacji o tym, jak długo stowarzyszenie będzie mogło korzystać z obecnego miejsca w najczarniejszym scenariuszu? – dociekał.

– Z informacji od potencjalnego inwestora wiem, że będą to trzy, może cztery lata, zanim będzie w stanie oddać pozostałe budynki do użytku – odparła Aldona Krupa-Gawron.

Głos zabrał radny Piotr Klima.

– Czy budynek Powiatowego Domu Kultury był brany pod uwagę jako miejsce dla waszego stowarzyszenia? – pytał.

– Tak, byłam tam. Sala jest niewymiarowa i za niska – odparła szefowa „Źródła”.

Do dyskusji dołączył radny Dominik Konieczny.

– Chciałbym się podzielić swoim odbiorem stowarzyszenia. Dwie moje córki miały to szczęście i sposobność uczestniczyć w zajęciach i wiem, jak cenny był to wkład w ich rozwój. Nie tylko od strony artystycznej. Doceniam także ten wkład w pielęgnowanie naszej kultury śląskiej. Za to jestem niezmiernie wdzięczny. Drugą sprawą jest to, co już zostało powiedziane, że jesteście tu od 30 lat i zawsze działaliście społecznie. Cieszyłem się, gdy znaleźliśmy dla was miejsce w 2019 roku. Słysząc i czytając, co się dzieje, mam jednak wielkie obawy o przyszłość stowarzyszenia. Powiedziała pani, że może przez trzy lub cztery lata będzie spokój. Ale to tak naprawdę wszystko jest pisane palcem na wodzie. Przyjdzie nowy właściciel i będzie mógł wypowiedzieć umowę. Na pewno będzie miał podejście biznesowe. Oby tak się nie stało, ale ja takie ryzyko dostrzegam. Niedobrze byłoby, gdyby stowarzyszenie zakończyło swoją działalność po 30 latach – mówił radny.

– Nigdy nie ma stuprocentowej pewności. Potencjalny inwestor prowadzi działalność związaną z dziećmi w stu procentach, my w 80 procentach. Zakładam, że jeśli ktoś zajmuje się dziećmi, z których większość dotknięta jest różnego rodzaju schorzeniami, nie jest w stanie skrzywdzić innych dzieci – odparła Aldona Krupa-Gawron.

– Ci państwo nie prowadzą tego ze względów humanitarnych. To jest biznes i najważniejszy jest zysk. Nie wiem jeszcze, jak zagłosuję w sprawie uchwały dotyczącej sprzedaży. Według mnie najbezpieczniej byłoby wydzielić ten budynek geodezyjnie. Rozumiem, że inwestor może mieć jakieś problemy z drogą pożarową, ale jest poważny i na pewno znajdzie rozwiązanie. W moim odczuciu byłoby to korzystniejsze i bezpieczniejsze dla nas – mówił radny.

– Doceniam, że patrzy pan na to w taki sposób. Wierzę jednak, że inwestor jest rozsądnym człowiekiem i dotrzyma danego słowa. Jestem prezesem stowarzyszenia, o które muszę dbać. Pozostaję jednak z nadzieją, że nie będę musiała pojawić się tutaj za trzy lata z kolejnym problemem – odparła prezes Stowarzyszenia Kultury Ziemi Raciborskiej „Źródło”.

Głos zabrał radny Henryk Mainusz. – Każdy, kto przechodzi obok tego obiektu lub był w środku, wie, że to nie może tak wiecznie trwać. Obecnie na strychu stoją miski, które wyłapują wodę przeciekającą przez dachówki. Skoro trafił się nabywca, to ja nie mówię, by to bezkrytycznie sprzedawać, ale warto wynegocjować jak najlepsze warunki, by ten obiekt otrzymał swe drugie życie. Chcę powiedzieć krótko. Nie chcę być złośliwym prorokiem, ale patrząc na dzietność, to jeszcze wiele obiektów w ciągu najbliższych lat będzie się prosiło o zagospodarowanie – mówił rajca z Ocic.

Do dyskusji dołączył radny Czerner. – Cieszę się z konsensusu, jaki został wypracowany między Stowarzyszeniem Źródło a potencjalnym inwestorem, że będą tam jeszcze przez kilka lat mogli trenować. Widzę szansę rozbudowy obiektu w kierunku ulicy Warszawskiej. Jednak jeśli stałoby się inaczej, to myślę, że będziemy wiedzieli z wyprzedzeniem. Gdyby tak się nie stało, to miasto samo strzeliłoby sobie w kolano – mówił radny.

– Z przebiegu komisji oświaty wynika, że inwestor złożył jakiś list intencyjny. Czy mógłby on zostać rozesłany do radnych? – pytała radna Kusy. – Nie ma problemu, możemy to oczywiście zrobić – odparła wiceprezydent.

– Czy w ramach podejmowania uchwały czy przygotowania dokumentów przetargowych jesteśmy w stanie zabezpieczyć interesy stowarzyszenia? – dociekał radny Czerner. – Nie mam takiej możliwości. Obecna umowa z naszej strony nie będzie rozwiązywana, bo przetarg będzie trwał kilka miesięcy. Nowy właściciel nie wstępuje jednak w tę umowę. Może jednak wstąpić w nową umowę ze stowarzyszeniem we własnym zakresie i na własnych warunkach – odparła M. Rudnicka-Głowińska.

Uchwała została poddana pod głosowanie. Pięciu radnych głosowało za, dwóch wstrzymało się od głosu, a jeden był nieobecny. Dokument uzyskał więc pozytywną opinię gremium.