Dwóch raciborzan przyjmie święcenia kapłańskie

1. ks. Paweł  Czernichowski z parafii św. Andrzeja w Wójcicach,
2. ks, Mateusz  Dąbrowski z parafii św. Piotra i Pawła w Opolu,
3. ks. Dariusz  Domerecki z parafii św. Bartłomieja w Suchej,
4. ks. Tomasz  Gajda z par. pw. Matki Bożej w Raciborzu,
5. ks. Dawid  Górniak z par. pw. Przemienienia Pańskiego w Opolu,
6. ks. Michał  Kaczówka z par. Wniebowzięcia NMP w Raciborzu
7. ks. Artur  Kasprzycki z par. pw. św. Jana Chrzciciela w Ozimku,
8. ks. Arnold  Klita z par. pw. św. Michała Archanioła w Rudzińcu.

Odezwa Biskupa Opolskiego w związku z tegorocznymi święceniami kapłańskimi 

Na uroczystość święceń kapłańskich serdecznie zapraszam do katedry opolskiej najbliższe rodziny naszych tegorocznych neoprezbiterów, jak również wiernych z ich rodzinnych parafii. Wszystkich Was, drogich Diecezjan, proszę natomiast o szczególną modlitwę w ich intencji. Prośmy Boga, który ich powołał zwłaszcza o to, by zawsze byli wdzięczni za obdarowanie ich łaską kapłaństwa, ale też świadomi wynikającego z tego daru zobowiązania do służby Bogu i ludziom.

Choć powołanie kapłańskie i zakonne zawsze jest darem samego Boga, to jednak, aby mogło ono zostać przez młodego człowieka rozpoznane, a potem właściwie się rozwinąć, potrzebuje odpowiedniego środowiska dla jego wzrastania. Bez wątpienia ważną rolę w tym względzie odgrywają duszpasterze, katecheci oraz ruchy i wspólnoty religijne, którzy mogą pomóc w weryfikacji powołania i podjęciu decyzji pójścia za Jezusem. Powołanie bowiem jest owocem, który dojrzewa na dobrze uprawianym gruncie miłości wzajemnej, wyrażającej się poprzez służenie sobie nawzajem w kontekście autentycznego życia kościelnego. Żadne powołanie nie rodzi się samo z siebie ani nie żyje dla siebie. Powołanie rodzi się z serca Boga i kiełkuje na dobrym gruncie wiernego ludu, w doświadczeniu miłości braterskiej (Por. Orędzie na Światowy Dzień Modlitw o Powołania 2014 r.). Jednak najbardziej właściwym miejscem jego budzenia się zawsze były i pozostaną rodziny żyjące autentycznymi chrześcijańskimi wartościami. Trzeba o tym przypomnieć, szczególnie w kontekście przeżywanego w naszej Metropolii Górnośląskiej Roku Rodziny. Nikt ani nic nie może zastąpić rodziny w tym zadaniu budzenia powołań.

Przykładem jest kanonizowany niedawno św. Jan Paweł II, który mógł usłyszeć Chrystusowe wezwanie do kapłaństwa, ponieważ wzrastał w atmosferze wiary i modlitwy, która panowała w domu rodzinnym. Napisał o tym w swojej książce Dar i Tajemnica: "W jakimś sensie przyczynili się do tego moi rodzice w domu rodzinnym, a zwłaszcza mój ojciec, który wcześnie owdowiał. (%u2026) Mogłem, na co dzień obserwować jego życie, które było życiem surowym. Z zawodu był wojskowym, a kiedy owdowiał, stało się ono jeszcze bardziej życiem ciągłej modlitwy. Nieraz zdarzało mi się budzić w nocy i wtedy zastawałem mojego ojca na kolanach, tak jak widywałem go zawsze w kościele parafialnym. Nigdy nie mówiliśmy z sobą o powołaniu kapłańskim, ale ten przykład mojego ojca był jakimś pierwszym domowym seminarium" (Jan Paweł II, Dar i Tajemnica, s. 21-22).

Każdy człowiek, zwłaszcza młody, potrzebuje w swojej wierze autorytetu i wiarygodnych świadków prawdy i słuszności postawy wiary. Jest oczywiste, że w formacji dojrzałej wiary pierwszorzędną rolę odgrywa rodzina. Fundamenty naszej wiary i jej tożsamość otrzymujemy w dziedzictwie od rodziców i innych członków rodziny. Rodzina, która jest Kościołem domowym, zaszczepia w sercu dziecka wiarę, a następnie - poprzez relacje z rodzicami, rodzeństwem i różnymi pokoleniami - czyni ją mocną i dojrzałą. Rodzina przekazuje sposób przeżywania radości i cierpień, podejmowania trudów, wysiłków i zadań; uczy podejmowania wyborów i rozwiązywania konfliktów. Wszystko to formuje człowieka i jego postawę religijną. Takie wychowanie jest również punktem wyjścia i sprzyjającą okolicznością dla pozytywnej odpowiedzi młodego człowieka na powołanie kapłańskie czy zakonne.
Zdecydowaną większość młodych ludzi Bóg powołuje jednak do założenia trwałego małżeństwa i świętej, czyli szczęśliwej rodziny. Również w budzeniu i odkrywaniu tego powołania zasadniczą i niezastąpioną rolę odgrywa rodzina. To rodzice, którzy są wierni własnemu małżeńskiemu powołaniu i złożonym przed Bogiem przyrzeczeniom, przyprowadzają swoje dzieci do Boga i uczą je, że również małżeństwo jest także pójściem drogą szczególnego Chrystusowego wezwania. W ten sposób pomagają swoim dzieciom w przypatrywaniu się własnemu powołaniu do założenia rodziny oraz w radosnym jego wypełnieniu. Zadaniem rodziców jest dawanie dzieciom i młodzieży fundamentów miłości i mądrości. Nie jest natomiast ich zadaniem sugerowanie synom i córkom ich niepowtarzalnego powołania, bo powołanie to ukryte jest w Bogu. Mądrzy rodzice pomagają swym dzieciom w dorastaniu do każdego powołania, jakie Bóg podpowie ich synom czy córkom i wspierają ich w tym także swoją modlitwą.

Szczególną formą modlitwy o dar wiary dla dzieci i młodzieży oraz świętość naszych rodzin będzie organizowany wzorem ubiegłych lat Koncert Uwielbienia. Odbędzie się on  w Uroczystość Bożego Ciała, 19 czerwca w Opolu przy parafii Przemienienia Pańskiego. Już dziś na ten szczególny koncert wszystkich Was, drogich Diecezjan, serdecznie zapraszam. Początek wołania do Ducha Świętego o godz. 19.30. Zakończenie przewidywane jest w godzinie Apelu Jasnogórskiego, aby zawierzyć dzieci i młodzież, młode małżeństwa i rodziny Matce naszego Pana.

Korzystając z okazji, zapraszam również wszystkich Mężczyzn i Młodzieńców na doroczną pielgrzymkę stanową na Górę Świętej Anny. Obchody rozpoczną się w sobotę wieczorem 28 czerwca o godz. 18.30. Uroczystej Mszy św. w niedzielę o godz. 10.00 przewodniczyć będzie i słowo Boże wygłosi metropolita górnośląski, arcybiskup Wiktor Skworc. Obecni będą również tegoroczni neoprezbiterzy z diecezji opolskiej i gliwickiej. Zapraszam również wszystkie dzieci z rodzinami na Diecezjalną Pielgrzymkę Dzieci na Górę Świętej Anny w niedzielę 7 lipca. O godz. 10.00 będę przewodniczył uroczystej Mszy św., a po niej odbędzie się koncert i nabożeństwo podczas którego udzielane będzie specjalne błogosławieństwo dzieciom i ich rodzicom.

Na koniec raz jeszcze Was proszę, drodzy Bracia i Siostry o usilną modlitwę w intencji tegorocznych neoprezbiterów, wszystkich kapłanów naszej diecezji i nas, księży biskupów. Proszę także o szczególnie gorącą modlitwę w intencji wszystkich rodzin naszej diecezji, aby mogły być prawdziwie miłością wielkie i by mogły budzić się w nich autentyczne i święte powołania do małżeństwa, posługi kapłańskiej i życia zakonnego.

Z całego serca wszystkim Wam błogosławię

Wasz biskup
%u2020 Andrzej Czaja

Opole, 26 maja 2014 r.