Uszkodzony ząb, czyli liczy się czas

Ukruszenie szkliwa to najłagodniejszy z urazów zębowych. Do najczęstszych przyczyn należą urazy mechaniczne takie jak nagryzienie na coś twardego, niekontrolowane zgrzytanie zębami, czyli bruksizm, a także pobicia i wypadki komunikacyjne. Jeżeli faktycznie doszło jedynie do niewielkiego ukruszenia szkliwa to wizyta stomatologiczna będzie polegała na wypolerowaniu ostrych krawędzi szkliwa i założeniu wypełnienia kompozytowego. Należy również przestrzegać wizyt kontrolnych wyznaczonych przez lekarza po to, by sprawdzać żywotność uszkodzonego zęba.

Jeżeli w wyniku urazu dochodzi do odłamania znacznego fragmentu korony zęba i obnażenia miazgi to ząb ten będzie wymagał leczenia endodontycznego, tzw. kanałowego. Przy takich złamaniach pacjent skarży się na znaczny ból zęba, może pojawić się również krwawienie z miazgi i dziąseł. W tym przypadku wizyta u dentysty powinna odbyć się możliwie jak najszybciej, najlepiej do kilku godzin od urazu. Dopiero po przeprowadzeniu leczenia endodontycznego i wykonaniu kontrolnego zdjęcia rentgenowskiego będzie można ostatecznie odbudować koronę zęba. Można ją odbudować za pomocą materiałów kompozytowych, licówek bądź też korony protetycznej. Doboru materiału dokonuje lekarz po wnikliwej analizie rodzaju złamania, jego przyczyn, rozległości ubytku korony i indywidualnych warunków zgryzowych pacjenta.

Kolejnym urazem jest wtłoczenie zęba do okolicznych tkanek . Wówczas pacjent skarży się na skrócenie korony zęba, ból i krwawienie z dziąseł. Leczenie polegać będzie na wykonaniu zdjęcia RTG i ocenie położenia zęba. Jeżeli wtłoczony ząb uciska na korzenie sąsiednich zębów, to należy go usunąć, dzieje się tak często u dzieci, u których wtłoczone mleczaki mogą uciskać na zawiązki zębów stałych.

Najgroźniejszym, ale na szczęście dość rzadkim urazem jest całkowite wybicie zęba. Najczęściej dotyczy ono dzieci i leczenie zależy od tego czy jest to ząb mleczny czy stały. W przypadku zębów mlecznych leczenie polega na kontroli krwawiącego dziąsła i zębodołu, a także ocenie stanu sąsiednich zębów. Zęby stałe można próbować reimplantować, czyli „ponownie wkładać do zębodołu”, jednak tu bardzo ważny jest czas i sposób przechowania wybitego zęba. Zabieg ten należy wykonać do godziny od urazu, po jej upływie szanse na uratowanie zęba drastycznie maleją. Ząb powinien być przechowywany w pojemniku z mlekiem, śliną lub wodą. Nigdy na sucho, np. zawinięty w chusteczce, ponieważ dochodzi wtedy do zaniku specjalnych włókien na powierzchni korzenia i szanse na powodzenie leczenia spadają.

Powyższe przykłady pokazują jak ważny dla rokowania uszkodzonego zęba jest czas, który upłynął od urazu do wizyta u lekarza dentysty.
www.dentica24.pl

Krzysztof Wróbel
Lekarz dentysta