Odłączenie południowej części powiatu raciborskiego od diecezji ołomunieckiej

Trzeba zatem wyjaśnić, że granica języka morawskiego przebiegała po rzece Psinie (Cynie). W miejscowościach na południe od niej, w Pietrowicach Wielkich, Samborowicach, Pietraszynie, Krzanowicach, Borucinie i Bolesławiu, mówiono po morawsku. Tereny te wraz z dużą częścią powiatu głubczyckiego w 1201 roku przyłączono do diecezji w Ołomuńcu, w roku 1777 podniesionej do rangi archidiecezji. Przynależność do morawskiej prowincji kościelnej miała wpływ na utrzymywanie się języka morawskiego. Z czasem dla terenów tej diecezji położonych poza granicami państwowymi (najpierw w Prusach a później w Rzeszy Niemieckiej, Ołomuniec należał do Austro-Węgier a następnie do Czechosłowackiej Republiki) utworzono dystrykty a potem powołano specjalnego sufragana. Dopiero od 1 września 1945 roku wymienione parafie objęła Administracja Apostolska ad nutum Sancte Sedis w Opolu. Formalnie jurysdykcja diecezji ołomunieckiej nad wskazanymi terenami zakończyła się wraz z utworzeniem diecezji opolskiej, co stało się 28 czerwca 1972 roku na podstawie edyktu apostolskiego papieża Pawła VI (1963-1978) Episcoporum Poloniae.

Paweł Newerla

fot. Muzeum w Raciborzu