O nieugiętym proboszczu, który za procesję Bożego Ciała płacił komunistom mandaty

Tłum wiernych pobożnie uczestniczących w barwnej i pięknej (bo uporządkowanej, na to zawsze ks. Hajda kładł ogromny nacisk) procesji, wspaniale ozdobiony kościół, kwietne dywany na ulicach, zapach brzózek, kadzidła i kwiatów, dźwięk dzwonków i orkiestry, śpiewy, a nade wszystko lśniąca w słońcu monstrancja – wszystko to tworzyło niepowtarzalną atmosferę eucharystycznego święta. Jako wielką łaskę Bożą należy traktować fakt, iż tradycja godnego obchodzenia Bożego Ciała trwa wciąż w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Raciborzu i w tysiącach parafii polskich. Wartą odnotowania ciekawostką związaną z uroczystością Bożego Ciała w raciborskiej farze było sprawowanie w tym dniu uroczystej mszy świętej w intencji parafian, pochodzących z kresów wschodnich. Mogłoby się wydawać, że sprzyjało to rodzeniu się podziałów czy wręcz konfliktów etnicznych, tymczasem była to forma symbolicznego i aluzyjnego zwrócenia uwagi całej społeczności parafialnej na tragiczne nieraz losy rodzin polskich wypędzonych ze swoich domów przez władze sowieckie.

Źródło: Dzieje parafii WNMP w Raciborzu, wyd. WAW 2005.