Kartka z kalendarza. Dokument fundacyjny dla dominikanów raciborskich

14 kwietnia 1258 roku w Raciborzu obradowała kapituła generalna dominikanów. Przy wydaniu dokumentu obecnych było wielu rycerzy oraz znaczących osób duchownych i świeckich. Wymienia się m.in. notariusza Godharda, hrabiów i kasztelanów Opola, Mikołowa i Siewierza, podkomorzych, podstolich i chorążych a także wójta raciborskiego Gottschalka. Nade wszystko obecny był biskup wrocławski Tomasz I, który swoją pieczęcią dokument potwierdził. W myśl zapisów, dla potrzeb konwentu miał być postawiony dom przy kościele św. Jakuba. Książę oddał dominikanom pożytki i dochody z odnogi Psiny wraz z młynem. Należy zresztą nadmienić, że w tym dokumencie pisze się o Psinie jako cieku, który biegł przez środek miasta do ich domu (domu dominikanów). Klasztorowi przekazano ponadto daniny należne księciu z ław rzeźniczych. Cech rzeźników dostarczał łój do wiecznej lampy kościoła św. Jakuba, aż do czasu kasacji klasztoru w 1810 roku. 

Paweł Newerla, Dzieje Raciborza i jego dzielnic