Racibórz powiatem grodzkim

W powiecie grodzkim władze miasta realizują zadania zarówno gmin jak i powiatów (prowadzą m.in. szkoły ponadgimnazjalne). Prezydent np. Rybnika pełni więc funkcję zarówno głowy miasta jak i starosty. Powiatami grodzkimi są zwykle duże miasta. Dodajmy, że istnieje też powiat rybnicki ziemski, z własnym starosą i radą powiatu. Skupia gminy: Czerwionka-Leszczyny, Gaszowice, Jejkowice, Lyski i Świerklany. W Raciborzu natomiast mamy siedzibę prezydenta i Rady Miejskiej oraz starosty ziemskiego i Rady Powiatu.

Awans Raciborza do rangi powiatu grodzkiego był związany z dynamicznym rozwojem gospodarczym i przyrostem liczby mieszkańców, w tym poprzez przyłączanie ościennych osad, dziś dzielnic (Stara Wieś, Proszowiec). W 1901 r. miasto miało 15,49 km w. (dziś 75 km kw.). W utworzeniu powiatu grodzkiego była wielka zasługa nadburmistrza Augusta Bernerta, wybranego na urząd w 1885 r. To Bernert spowodował wybudowanie w przedłużeniu ul. Piaskowej mostu łączącego miasto z Płonią (jemu ten most później poświęcono). Bernerta odwołano z funkcji w 1920 roku, po 35 latach i 4 dniach rządów. Dbał przede wszystkim o rozwój gospodarczy Raciborza.

Na skutek rozporządzenia prezydenta rejencji opolskiej, 1 kwietnia 1910 roku, do Raciborza włączono wieś oraz obszar dworski Płonia. Obszar miasta wzrósł do 22,24 km kw., a liczba mieszkańców do 38.424.

(w)

fot. ze zbiorów H. Sowika