Raciborzanin popłynie na igrzyskach wojskowych w Chinach

Magdalena Kiersztyn: Co dziś, po ukończeniu ZSOMS, robi znany raciborski pływak?

RB: Trzy lata studiowałem Bezpieczeństwo Wewnętrzne. Teraz jestem na 4. roku studiów na AWF Katowice - pierwszym roku magisterki z Zarządzania Sportem i Turystyka. Godzę sport z nauką dzięki indywidualnemu trybowi nauczania, który daje nam możliwość większej ilości nieobecności na zajęciach niż zwykłemu studentowi. Jestem zawodowym wojskowym.

MK: Aktualnie trenujesz pod okiem utytułowanego zawodnika Roberta Wilka. Jak wygląda współpraca z tak doświadczonym trenerem?

RB: Współpraca z trenerem Robertem Wilkiem, który swojego czasu stawał na najwyższym stopniu podium Mistrzostw Polski Seniorów, układa się bardzo dobrze. Poprawiam swoje rekordy życiowe, osiągam coraz więcej kwalifikacji na imprezy międzynarodowe, zajmuje czołowe miejsca w Polsce. Wszystko układa się po naszej myśli. Warto wspomnieć, że od sezonu zimowego 2018 dołączył do naszej grupy Australijski trener Michał Skrodzki, który również dokłada swoją "cegiełkę" w naszych przygotowaniach.

MK: Wiążesz przyszłość z mundurem czy z pływaniem?

RB: Studiuję magisterkę z zarządzania sportem i turystyka. Planuję zrobić kurs instruktora pływania oraz, jeśli się uda, to również trenera pływania. Niestety, na katowickim AWF-ie nie było możliwości studiowania Bezpieczeństwa Narodowego na drugim stopniu studiów dlatego wybrałem zarządzanie sportem i turystyką. Swoją przyszłość wiąże jednak z wojskiem. Aktualnie posiadam stopień szeregowego i po studiach magisterskich planuje szkolić się dalej w szkole oficerskiej, która ułatwi mi awans w wojsku.

MK: Masz na swoim koncie udział na Wojskowych Mistrzostwach Świata. Skąd pomysł na połączenie służby wojskowej z pływaniem?

RB: Pomysł nasunął się dosyć spontanicznie, ze względu na to, iż rok temu podczas Głównych Mistrzostwa Polski podszedł do mnie major z Wrocławskiej jednostki wojskowej z propozycją przyjęcia w szeregi wojskowe. Przysięgę wojskowa złożyłem w czerwcu 2018 r.

MK: Jak wygląda atmosfera na Wojskowych Mistrzostwach Świata? Czy Różni się ona od tradycyjnych Mistrzostw Świata?

RB: Miałem przyjemność brać udział w kilku imprezach międzynarodowych i porównując je do Wojskowych Mistrzostwa Świata pod względem organizacyjnym są na pewno lepiej przygotowani, lecz to wynika z różnych finansów jakie otrzymuje pływanie a pływanie wojskowe. Każda impreza ma swój klimat i z każdego wyjazdu zostają niesamowite wspomnienia.

MK: Podczas Wojskowych Mistrzostw Świata reprezentując nasz kraj zdobyłeś łącznie aż 5 medali, w tym 3 złote oraz 2 srebrne. Jakie towarzyszyły ci uczucia podczas stania na podium słuchając Mazurka Dąbrowskiego w trakcie zawodów tak wysokiej rangi?

RB: Nie spodziewałem się, że na imprezie o tej randze uda mi się zdobyć aż 5 medali. Moim celem było n wsparcie drużyny w sztafetach kraulowych jak i zmiennych. Szczerze mówiąc, nie czułem szczytu formy, a potrafiłem pływać w granicach rekordów życiowych jak i poprawić swój rekord życiowy na 100 m stylem dowolnym, co dało mi drugie miejsce. Wojsko Polskie podchodzi bardzo poważnie do zawodów sportowych, co widać po ilości przeszkolonych zawodników. Inne państwa nie spoczywają na laurach. Poziom zawodów był bardzo wysoki. Rywalizowaliśmy z finalistami oraz medalistami Mistrzostw Europy czy Świata. Kiedy udało się nam z nimi wygrywać i stawać na wyższym stopniu podium czułem wielką radość i dumę.

MK: Zaczął się nowy rok, a zatem czas wyznaczyć nowe cele. Jakie są twoje plany na 2019 r.?

RB: W tym sezonie wraz z trenerami stawiamy na kwalifikacje do Uniwersjady, która odbędzie się w lipcu w Neapolu, oraz do Mistrzostw Świata w Korei Południowej. Na przełomie października i listopada będę brał udział w Igrzyskach Wojskowych w Chinach.

MK: Wróćmy do wspomnień i raciborskich lat. Jest tyle dyscyplin sportowych, a wybrałeś pływanie. Dlaczego?

RB: Pływaniem zainteresowałem się już w podstawówce, ponieważ mój starszy brat pływał i chciałem pójść sprawdzić też swoich sił w wodzie. Jak widać, chyba dobrze trafiłem.

MK: Czy brat był twoim głównym motywatorem do trenowania pływania?

RB: Nie, brat zakończył swoją karierę z pływaniem wraz z końcem liceum. Później startował jeszcze w zawodach związanych z ratownictwem wodnym. Reprezentował Polskę na Mistrzostwach Świata zdobywając wysokie miejsca. Moim motywatorem do treningu jestem ja sam - a w zasadzie wyniki, które osiągam. Uwielbiam poprawiać swoje rekordy życiowe.

MK: Jak wygląda twój dzień jako pływaka?

RB: W skrócie wygląda to tak, że zaczynam trening siłowy od godziny 5:30 lub 6 i trwa on ponad godzinę. Później wchodzę do wody i pływam około godziny. Około 9 jem śniadanie i jeśli mam dzień wolny od zajęć, to odpoczywam lub spędzam czas ze znajomymi. Obiad jem na 2 godziny przed popołudniowym treningiem, a już o 15 rozpoczynamy drugi popołudniowy trening w wodzie, który zazwyczaj kończymy o godzinie 17. Wieczorem jeszcze kolacja, chwila dla siebie i staram się chodzić wcześnie spać, ponieważ pobudka już o 5 rano. W okresie luźnych treningów oczywiście znajduje czas również na imprezy czy spotkania w gronie znajomych, bez tego nie dałoby się psychicznie wytrzymać prawie całego roku w treningu.