Allan Ruddock, uczeń Ueshiba O’Sensei w Raciborzu

Irlandczyk swoją przygodę ze sztukami walki w latach 60. rozpoczął w irlandzkim Dublinie pod okiem Seamus’a Kavanagh, gdzie ucząc się judo, po raz pierwszy zetknął się w przypadkowej sytuacji z aikido. Wtedy to właśnie Yamada Sensei zaprezentował tę sztukę walki, która zrobiła wielkie wrażenie na młodym wówczas Allanie Ruddocku. Mimo to nadal kontynuował inne sztuki walki, tak jak wspomniane już wcześniej judo czy karate. Przełomem okazał się rok 1965, kiedy to za zaoszczędzone pieniądze, jakie zarobił jako radiooperator w marynarce wojennej, zdecydował się wyjechać do Japonii, by móc trenować Aikido. Podróżował francuskim statkiem Wietnam, w jego przedniej części, która była najtańsza i w ten sposób potrafił zaoszczędzić jak najwięcej pieniędzy. Wspominając tamte czasy, na twarzy Allana Ruddocka pojawia się uśmiech. Kilka dni po przyjeździe do Japonii zobaczył Aikido w wykonaniu Ueshiba O’Sensei. Allan Ruddock trenował intensywnie w Hombu Dojo w Shinjuku przez siedem dni w tygodniu, pobierając dodatkowe lekcje od Nishio Sensei, w międzyczasie widząc kunszt tego najlepszego niemal każdego dnia, czyli Ueshiba O’Sensei. W 1968 wyjechał do Hongkongu i pomógł założyć Aikikai Hongkong.

Dziś Allan Ruddock jest 65-letnim nauczycielem Aikido. Jeździ niemal po całym świecie, by młodym adeptom przybliżyć znaczenie Aikido. - Nie jest ani sportem, ani religią, a mianowicie sztuką walki. To ludzie robią z aikido religię, tak, jak co poniektórzy z picia alkoholu - mówi Allan Ruddock. Jego zdaniem z Aikido zrobił się biznes. Tu można przywołać Stevena Seagala, do którego Ruddock także się odwołał, twierdząc, że ta gwiazda filmu akcji używa w tym co robi zbyt wiele agresji i siły fizycznej. A w Aikido to nie siła fizyczna się najbardziej liczy. To umysł człowieka, bo to, co najtrudniejsze, to opanowanie samego siebie. W swoich naukach stara się przekazać to, czego sam się nauczył i nie chce iść tą drogą Aikido, która ma miejsce w dzisiejszych czasach. Ważne jest jednak, kto nas uczy tej sztuki i jak my ją odbieramy. To jest tak jak z butelką wody. Możemy ją wręczyć komuś grzecznie, ale można ją też komuś wepchać w dłonie czy nawet rzucić- mówi Ruddock.

Wyjątkowość Aikido polega także na czymś innym. Kiedyś, jeśli ktoś komuś przeszkadzał, można było go przebić mieczem albo zastrzelić, lecz w sporze liczyła się zawsze ta druga osoba, czyli nasz wróg, na którym skupiamy całą swoją uwagę. W Aikido nie ma wroga, widzimy zawsze to, co jest wokół, szukamy przyjaciół- mówi Irlandczyk. Ruddock skierował także kilka słów do początkujących: wszystko zależy od tego, jak kto podjedzie do Aikido. Trzeba jednak nad sobą panować. Początkujący zazwyczaj są młodzi i chcą pokazać, ile są warci, lecz to nie o to w tym wszystkim chodzi. Jeśli ktoś lubi rywalizacje, powinien się sprawdzić w karate czy judo. Zdradził także, ile czasu zajmie przeciętnemu uczniowi na osiągnięcie jakiegoś wyniku w tej sztuce walki. Zakładając, że uczeń będzie trenował regularnie, po dwóch latach będzie w stanie sięgnąć po pierwszy dan. Co to jest właściwie dan? To kolejny twór ludzi, którzy próbują w jakiś sposób dodać coś od siebie do Aikido, tak jak np. siedzenie na matach, których dawniej nie było. - Ćwiczyliśmy, bo tak chcieliśmy. Dziś człowiek do tego próbuje wciągać rywalizację, czemu mają służyć stopnie dan - twierdzi Ruddock.

Wspominając Ueshiba O’Sensei, Ruddock mówi o nim jak o starym, lecz opanowanym człowieku. Allan jest wielką postacią aikido - wspaniałym nauczycielem, a do tego skromnym i sympatycznym człowiekiem, który poświęcił się temu, co kocha. W swoim życiu był już radiooperatorem, ochroniarzem, kierowcą samochodu ciężarowego, autobusu czy nauczycielem. Zwiedził już m.in. Niemcy, Polskę, Hiszpanię, Australię czy Japonię. Jak sam mówi, pojawia się wszędzie tam, gdzie zostanie zaproszony, gdzie zapłacą mu ze jego przelot, jedzenie i nocleg. Można go nazwać wędrowcem, który próbuje sam przekazać nauki Ueshiba O’Sensei. Tym, co robił, pokazuje wielu ludziom, że w Aikido nie chodzi o pokonanie przeciwnika, lecz o poszukiwanie przyjaciół, wskazanie mu prawdziwej drogi. Aikido jako sztuka walki polega nie na walce z przeciwnikiem, lecz na walce z tym, co nie pozwoliło mu opanować samego siebie. Ten 65-letni Irlandczyk jest odpowiedzią na wszystkie pytania dotyczące Aikido. Pomaga zrozumieć nie tylko tę sztukę, lecz i samego siebie.

Grzegorz Zuber