Kto ma ASA w rękawie?

W 2012 roku wszystko będzie się kręcić wokół Rafako. Największy raciborski pracodawca wszedł w skład grupy PBG. Ma przejąć Energomontaż Południe. PGE widzi firmę z Łąkowej jako wykonawcę dwóch wartych ponad 11 mld zł nowych bloków w Opolu. Niewykluczone, że francuski EDF, poprzez Alstom, skorzysta z raciborskiej wytwórni przy budowie nowego bloku w Rybniku (wartego 1,8 mld euro). Samo Rafako sygnalizuje budowę na swoim terenie spalarni biomasy, która wygeneruje dodatkowe miejsca pracy. Nic tylko się cieszyć.

Gdybym zatem miał do rozdania kupony szczęścia i powodzenia, to z pewnością większość z nich trafiłoby do Rafako, bo ewidentnie od sukcesu tej spółki zależeć będzie jak potoczą się losy Raciborza w najbliższych latach. Resztę przesłałbym do SGL-u (dawny ZEW) z życzeniami wzrostu koniunktury w branży hutniczej. Do Mieszka, by nadal kontynuował wzrost sprzedaży słodyczy. Do Henkla, Rafametu, Mleczarni, Ramety i wszystkich firm, małych, średnich oraz dużych, które dają nam miejsca pracy. Życzyłbym sobie również, by w końcu ruszyła zapowiadana budowa zbiornika Racibórz, bo to kolejne etaty. Nieważne, że czasowe. Ważne, by jak najwięcej pieniędzy zostało u nas.

Nasze firmy kiepsko płacą, są źle zarządzane, wierchuszka nabija sobie kabzy – komentarze tej treści pojawią się z pewnością pod tym felietonem. Cóż. Proszę pozwolić na dygresję. Anonimowa wolność słowa ujawnia wszystkie poglądy, nawet takie, których autorzy nigdy w życiu nie obwieściliby publicznie.

À propos publicznie. W 2011 roku mieliśmy wybory i spektakularną próbę migracji z Raciborza na Wiejską. Starosta Adam Hajduk przekonywał wszystkich, że bardziej przyda się w Senacie, nie wspominając, że za te same pieniądze będzie tam miał znacznie mniej do roboty niż teraz, podobnie zresztą jak poseł Henryk Siedlaczek, który przed wyborami, w letnim skwarze, „obrabiał” kilka imprez dożynkowych naraz, a po wygranych wyborach przepadł jak kamień w wodę, pojawiając się znowu w grudniu na sympatycznych wigilijkach.

W powiecie trzeba z trudem sklejać budżet, szukać pieniędzy na inwestycje a przede wszystkim powiedzieć sobie, co dalej z zamkiem, który może być motorem napędowym raciborskiej turystyki, tyle, że nikt nie wie jak go dobrze odpalić żeby równo chodził, zużywał mało paliwa i nie wymagał częstego serwisowania. Ironia losu sprawiła, że to właśnie Adam Hajduk, niedoszły senator, będzie ten motor odpalał i udowadniał swoją przydatność, bo wizje przyjemnego zasiadywania w senatorskiej ławie musi odłożyć na razie na półkę. Na plus trzeba zapisać staroście, że szybko otrząsnął się po przegranej, wziął się do pracy no i zmusił siebie i radnych do obcięcia uposażeń. Na minus, że ciął w swoim portfelu po samej krawędzi, z 12 540 do 12 330 zł. To tak jakby dawać księdzu na kolędzie 5 zł z nadzieją wpisu na listę dobroczyńców parafii i pochwałę z ambony.

Prezydent Mirosław Lenk płynie z falą wielkiego poparcia, jakie miał w 2011 roku, co ośmieliło go do tego stopnia, że postanowił przesiąść się z całkiem dobrej toyoty corolli do upatrzonej skody superb za 100 tys. zł, ściemniając przy okazji, że będą się nią wozić także urzędnicy, a nie tylko on. Taki zakup zawsze budzi kontrowersje, a tym bardziej w czasach kryzysu, gdy z lewa i prawa słychać o szukaniu oszczędności. Trudno się więc dziwić, że zakup odbił się fatalnym echem w opinii publicznej.

A tak poważnie, to komfortowe warunki superb przydadzą się prezydentowi, by podczas podróży przemyślał pomysły na miasto. W 2011 roku dowiedzieliśmy się, że są to warta 5 mln zł przystań nad Odrą (nikłe szanse na unijne wsparcie) i aquapark za blisko 24 mln zł (trzeba wziąć 12 mln zł kredytu). A reszta? Tu prezydent oddaje głos ludowi, powołując zespół przedstawicieli różnych środowisk, by pod wodzą naukowca z Opola (pochwalił się, że jako były mieszkaniec Głubczyc doskonale pamięta Racibórz, w tym Pewex, i żałuje, że Racibórz nie jest w Opolskiem) napisali dla władz strategię na 2012 rok i lata późniejsze. Prezydent żachnął się mocno na ostatniej sesji, po tym jak w jednym z felietonów wypomniałem mu, że to przecież on, wybraniec raciborzan, powinien mieć własny program i strategię, a nie czekać na gotowe pomysły. – Nie jestem najmądrzejszy – stwierdził dobitnie M. Lenk.

Fakt. Przeciwne stwierdzenie byłoby w ustach prezydenta dowodem megalomanii więc trzeba przyznać, że umie zachować skromność. Ale nie o to tu chodzi. Co bowiem zrobi Mirosław Lenk jeśli za trzy lata stanie z nim w szranki ktoś lepszy od jego kontrkandydatów z 2010 roku, przedstawi strategię, najważniejsze problemy miasta i sposoby ich rozwiązania? Czy prezydent wpisze sobie wówczas w program to, co wymyśli powołany przez niego zespół?

Następne lata będą wymagały zaś od władz miejskich ścisłej współpracy z biznesem a także powiatem i to nie tylko przy turystycznym wykorzystaniu zamku, ale również obniżeniu kosztów administrowania drogami poprzez stworzenie wspólnego zarządu. Poważnej restrukturyzacji wydatków w budżecie w powiązaniu z racjonalnym spojrzeniem na strukturę urzędniczą i jej efektywność (m.in. przy pozyskiwaniu środków zewnętrznych), komunalne jednostki i spółki a także na coraz droższą oświatę przy spadającej liczbie uczniów. Istotne wyzwanie to zatrzymanie postępującego drenażu rynku detalicznego handlu i usług, który sprawia, iż poza Biedronkami niewiele innych przedsięwzięć jest w Raciborzu skazanych na sukces, choćby z tego powodu, że śródmieście historycznej stolicy Górnego Śląska z roku na rok pustoszeje i brzydnie. Faktem jest, że takim miastom jak Racibórz trudno zatrzymać migrację młodych ludzi i konkurować z Wrocławiem, Krakowem czy Warszawą. Zabrzmi to jednak o wiele bardziej wiarygodnie jeśli magistrat spróbuje zidentyfikować obszaru małego i średniego biznesu, które jest w stanie swoim działaniem pobudzić. Jak dotąd tego nie zrobił, a same korzystne dla biznesu zmiany w planie przestrzennym to tylko kwestia formalna. Zresztą spóźniona w Raciborzu o dekadę jak przyznał niedawno jeden z radnych rodem z Markowic, gdzie urodził się Arka Bożek, autor powiedzenia, iż siła nasza leży w nas samych. Innymi słowy, zbudować aquapark z kredytu to żadna sztuka. Sztuką jest stworzenie takiego klimatu w mieście, by chciało się tu mieszkać i pracować, a wieczorem w tym aquaparku popływać, czego sobie, prezydentowi, staroście i wszystkim raciborzanom szczerze życzę.

Czego jeszcze można sobie życzyć? Zacznijmy wymieniać: I ligi dla AZS Rafako, biletów do Londynu dla zapaśników z Unii i Dębu Brzeźnica, medali i świetnego naboru dla SMS-u, utrzymania się w IV lidzie dla piłkarzy Unii, uruchomienia nowych kierunków i wzrostu liczby studentów dla PWSZ, nowiutkich mercedesów dla wszystkich OSP, małej liczby wezwań dla strażaków i policjantów, 100 lat raciborskiej komendy dla pograniczników, powodzenia na maturze dla maturzystów…

Grzegorz Wawoczny