Rakieta i czyste powietrze, czyli 100 dni prezydenta Dariusza Polowego

Zabudowa placu Długosza i bajpas wzdłuż ulicy Wierzyńskiego, czyli tzw. polówkę - te deklaracje Eko-Okien - jak słychać nieoficjalnie - Dariusz Polowy miał w kieszeni decydując się na start w wyborach prezydenckich. Myśl o najważniejszym fotelu w mieście zakiełkowała w jego głowie co prawda znacznie wcześniej, bo w czasie głośnej sprawy referendum z odwołaniem M. Lenka, ale zdaje się, że to postawa właściciela spółki z Kornic ugruntowała jego wiarę w sukces i spowodowała, że na finiszu kampanii mógł grać naprawdę ostro, właśnie w kwestii pl. Długosza. Poprzedni prezydent ułatwił mu zresztą zadanie, planując kolejną inwestycję, która niewiele nowego wnosiła w miejski krajobraz, a kawiarenka i pralnia miały taką siłę promocyjnego rażenia jak betonowa przystań nad Odrą albo kompletnie spalona i przekombinowana kampania - dzieło dwóch zaufanych sztabowców Lenka. Wyborcy powiedzieli po prostu NIE.

Eko-Okna najwyraźniej chcą się wywiązać z deklaracji, pokazując przy okazji, że twórca sukcesu spółki to nie tylko twardy gracz na rynku stolarki budowlanej, ale również wizjoner, czerpiący z tradycji takich przedwojennych tuzów jak Doms czy Sobtzick - twórców raciborskich imperiów tytoniowych i cukierniczych. Racibórz bez wątpienia potrzebuje śmiałych kroków. Pokazania, że miasto ma wciąż sporo sił witalnych. Trzeba je tylko uwolnić.

Dariusz Polowy, z hasłem Racibórz znów może być wielki, podniósł poprzeczkę wysoko. To równie ambitna wizja jak budynek Eko-Okien na pl. Długosza, tyle że nie taka łatwa w realizacji. Prezydent musi wziąć pod uwagę znacznie więcej zmiennych, politycznych i gospodarczych. Nie wszystkie będą wiały mu w żagle.

W przeciwieństwie do M. Lenka jest znacznie sprawniejszy marketingowo. Wbrew sądom wielu jego przeciwników, to nie tylko wpływ zaplecza, ale również osobistych predyspozycji. Polowy mówi znacznie mniej od poprzednika, ale jest za to – przynajmniej na razie - uważniej słuchany. Formuła wielkiego otwarcia na współpracę z PiS, rządem, wojewodą i marszałkiem, owe - jak sam to określa - "osobiste relacje i kontakty nie do przecenienia", pozwalają nie tyko zapełnić fanpage zdjęciami (prezydent Duda, premier Morawiecki, ministrowie) a przez to utrwalić wizerunek polityka z wyższej półki, ale także ogrzać się w cieple cudzych sukcesów. Nie spotkał się przez ostatnie 100 dni z żadnym protestem społecznym, co pokazałoby jak radzi sobie w sytuacjach kryzysowych.

Z punktu widzenia kandydata o poglądach prawicowych kampanijne postawienie na zbliżenie z PiS miało naturalne i racjonalne podstawy. Racibórz był dotąd traktowany jako latarnia PO, a skoro w oczach wyborców nie rozwiązało to problemów miasta, więc krok w stronę Jarosława Kaczyńskiego był jedynym, jaki można było zrobić. Logo PiS, w przeciwieństwie do lokalnych marek typu NaM, Razem dla Raciborza itp., od razu dał kandydatowi głosy zwolenników tej partii bądź jej programu, a także znacznie lepsze noszenie marketingowe. Przeciwników PiS przekonano młotem pneumatycznym, zrównując wielką zmianę z kruszeniem betonu. Wyczuto nastroje społeczne. Ludzie chcieli czegoś nowego. Należało to tylko uwiarygodnić.

Dziś Dariusz Polowy jest jednym z niewielu prezydentów, którzy z logo PiS wygrali wybory. Ma więc prawo wiązać z rządzącą partią duże nadzieje. Wszak powinna pokazać, że radzi sobie w samorządach. Ten rok będzie zatem kluczowy dla prezydenta Raciborza. Jeśli PiS utrzyma się przy władzy, jego możliwości będą duże. Jeśli wygra opozycja, wówczas przyjdzie szukać formuły współpracy z PO, być może poprzez posłankę Gabrielę Lenartowicz, ministra środowiska w gabinecie cieni Platformy. Oboje nie muszą się poznawać. Współpracowali w ramach Śląskiego Towarzystwa Gospodarczego Pro Europa.

Pierwsza jaskółka zwiastująca przychylność PiS dla Raciborza już jest. To wspomniana wczoraj przez prezydenta stacja do monitorowania jakości powietrza. To o czym mówiło się przez lata, udało się załatwić niemal od ręki, bez wątpienia przy poparciu czynnika rządzącego. Teraz prezydenta czeka sprawa krytego lodowiska i boiska wielofunkcyjnego na Srebrnej. Obydwie inwestycje mają szansę na rządowe wsparcie.

Kluczowe znaczenie będzie miało powodzenie planów budowy obwodnicy miasta od Sudoła wzdłuż Płoni do Piaskowej z nowym mostem na Uldze. Jeśli uda się przeforsować inwestycję w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, wtedy będzie można mówić o dużym sukcesie. Po drodze pojawi się szereg ważnych problemów, z których na czołowo na pewno wysuwa się miejska oświata.

Reszta załatwionych przez ostatnie 100 dni spraw zajaśniało cudzym blaskiem, w którym nowy prezydent Raciborza postanowił się ogrzać. O rondzie przy Mechaniku i remoncie DW 935, czyli drogi Racibórz-Kornowac-Rybnik, mówił już co prawda podczas kampanii, ale bez Michała Wosia, członka zarządu województwa śląskiego, trudno byłoby wczoraj odtrąbić sukces. D. Polowy jest tu beneficjentem nowego układu władzy w województwie, czyli przejścia W. Kałuży do PiS i wejścia do zarządu pochodzącego z Raciborza byłego wiceministra sprawiedliwości. To determinacja M. Wosia sprawiła, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach obrał ostatnio azymut na raciborskie drogi. Prezydent co prawda wczoraj o nim wspomniał, ale nie nakreślił jego rzeczywistej roli. Było to polityczne faux pas.

Wspomniana jako sukces budowa obwodnicy od Miedoni wzdłuż Ostroga do Rybnickiej przesądzona już była w poprzedniej kadencji, kiedy to pozyskała unijne wsparcie. Obecna ekipa w Katowicach zabezpieczyła w budżecie odpowiednie środki i ogłosiła przetarg. Przygotowania dokumentacji pilotowały poprzednie władze miasta. Obecny prezydent przyszedł na gotowe.

Być może lepiej w ustach D. Polowego zabrzmiałyby informacje o tym, co w tej dokumentacji znaleziono i jak obecna ekipa w magistracie chce rozwiązać powstałe problemy. Niewykluczone, że czas na pokazywanie trupów w szafach dopiero przyjdzie.

Zapowiadane na czerwiec przepięcie Odry i zbliżające się zakończenie budowy zbiornika Racibórz, co też wliczono wczoraj w bilans 100 dni rządów D. Polowego, miałoby miejsce niezależnie od tego, kto byłby prezydentem naszego miasta, tudzież wspomniany również remont stacji Racibórz. Decyzje PKP PLK zapadły przecież na długo przed ostatnimi wyborami.

Sukces jest jednak możliwy. Obecny prezydent wspominał w kampanii o stałym zbiorniku, porcie na Odrze i rzecznym transporcie towarowym. Z PKP PLK trzeba zaś wynegocjować korzystaną dla układu komunikacyjnego przebudowę wiaduktów przy Bosackiej, Kolejowej i Eichendorffa.

Grzegorz Wawoczny