Soft City: Krzyżek, quady, nie da rady

Doprawdy zapierające dech w piersiach potrafią być argumentacje i tłumaczenia osób odpowiedzialnych za ten stan rzeczy. Poziom ich arogancji jest proporcjonalny do partactw, których się dopuścili. Quady pana Krzyżka (pisaliśmy o tym TUTAJ), rzekomo rozjeżdżające ścieżkę na wale to hit. W krajach na zachód od nas odjeżdżałby już na nich w urzędniczy niebyt.

Dla pełnego obrazu sytuacji publikujemy RAPORT (dostępny TUTAJ) o stanie technicznym ścieżek rowerowych w naszym mieście, który złożyliśmy w UM w dniu 13.06.2011r. Nastąpiła ograniczona reakcja w postaci poprawek technicznych, w trzech miejscach:

1. Obniżono 11cm krawężnik na ul. 1Maja, na przejściu dla pieszych przy wiadukcie.
2.  Obniżono krawężnik przy wjeździe do Tesco na ul. Łąkowej.
3.  Podlano bitumem podjazdu na 11cm krawężniki na skrzyżowaniu ul. K.Miarki i ul. Kasprowicza oraz wymalowano jedną białą linię sygnalizującą odseparowanie przestrzeni parkingowej od ścieżki rowerowej

Do tej pory nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi i nie wiemy, co zamierzają, bądź nie zamierzają dalej robić w tej kwestii władze miasta. Dalsze poprawki są konieczne. Niestety nie gwarantują już one takiej jakości, jaką daje rzetelne podejście do budownictwa za pierwszym razem. Z technicznego i inżynieryjnego punktu widzenia mówimy w RAPORCIE o kwestiach banalnie prostych do wykonania. Istnieją jasne przepisy i normy to regulujące. Nawet gdyby ich nie było, to zdrowy rozsądek podpowiada jak należałoby je budować, a jednak dominuje partactwo i kant. Najwyraźniej w Raciborzu brakuje autentycznej woli budowania i rozwijania infrastruktury rowerowej na profesjonalnym poziomie, a wyniesione z PRL-u patologie mają się wciąż dobrze.

W RAPORCIE wykazaliśmy, że można budować prawidłowo, więc dlaczego nie robi się tego wszędzie? Dlaczego coś co powinno być obowiązującym standardem, jest realizowane z bezkarną dowolnością? W obliczu doniesień o prezentacji planów budowy ścieżek rowerowych w przyszłości, biorąc pod uwagę zaistniałe realia, odnosimy się do nich z krańcowym sceptycyzmem. Sprzeniewierzanie pokaźnych środków finansowych na inwestycje, które nie są realizowane zgodnie z ich przeznaczeniem i nie służą dobrze społeczeństwu, jest działaniem aspołecznym. W konsekwencji, raciborskie ścieżki rowerowe, zamiast stać się początkiem wygodnej i nowoczesnej sieci komunikacji rowerowej w mieście, stają się miarą demoralizacji osób i firm związanych z ich budowaniem.

Raciborska Inicjatywa Rowerowa Soft City