Główny Inspektor Sanitarny: tężnie miejskie to dekoracja, nie ma dowodów na funkcje lecznicze

Majowe wytyczne Głównego Inspektora Sanitarnego określają zalecenia dotyczące projektowania, eksploatacji i nadzoru nad miejskimi obiektami małej architektury wodnej wykorzystującymi solankę. Dokument może stać się kolejnym asumptem do dyskusji o dwóch raciborskich tężniach, których funkcjonowanie od dłuższego czasu budzi zainteresowanie mieszkańców i lokalnych samorządowców.

Jednym z zaleceń GIS jest lokalizowanie tego typu obiektów na terenach niezadrzewionych, nasłonecznionych i przewiewnych, najlepiej poza obszarami o charakterze uprzemysłowionym. Tymczasem pierwsza z raciborskich tężni, zlokalizowana przy ul. Warszawskiej, powstała na terenie zadrzewionym, co pozostaje w sprzeczności z rekomendacjami zawartymi w dokumencie.

Wytyczne wskazują również, że na etapie projektowania należy zapewnić dostęp do sieci wodociągowej, równomierne nasłonecznienie ścian złoża, stosowanie materiałów przeznaczonych do tego typu inwestycji, a także rozwiązania ograniczające rozcieńczanie solanki podczas opadów, zabezpieczające obiekt przed dostępem ptaków i zwierząt oraz umożliwiające oczyszczanie krążącej w obiegu zamkniętym solanki. Zalecane jest również wykonanie punktu poboru próbek wody oraz wcześniejsze oszacowanie kosztów eksploatacji.

Istotnym elementem dokumentu jest również jednoznaczne rozróżnienie pomiędzy tężniami uzdrowiskowymi a miejskimi obiektami małej architektury wykorzystującymi solankę. GIS podkreśla, że te drugie nie są urządzeniami lecznictwa uzdrowiskowego w rozumieniu ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i gminach uzdrowiskowych.

Według wytycznych obiekty tego typu, lokalizowane w parkach, na skwerach, placach czy osiedlach, pełnią przede wszystkim funkcje rekreacyjne i dekoracyjne. Jednocześnie dokument stwierdza, że nie ma dostępnych wyników badań potwierdzających ich funkcję leczniczą, dlatego trudno przypisywać im właściwości prozdrowotne.

GIS zwraca także uwagę na kwestie bezpieczeństwa sanitarnego. Solanka krążąca w zamkniętym obiegu jest narażona na zanieczyszczenia mikrobiologiczne, a skład powstającego aerozolu może być uzależniony od jakości solanki, obecności ptaków i zwierząt, intensywności korzystania z obiektu oraz warunków atmosferycznych. Z tego względu szczególne znaczenie ma utrzymanie odpowiedniego stężenia solanki oraz prowadzenie właściwego nadzoru nad funkcjonowaniem instalacji.

Opublikowane wytyczne nie odnoszą się bezpośrednio do konkretnych inwestycji, jednak ich treść niewątpliwie stanowi kolejny punkt odniesienia w dyskusji o funkcjonowaniu i lokalizacji dwóch raciborskich tężni oraz o tym, jakie funkcje rzeczywiście pełnią tego typu obiekty w przestrzeni miejskiej.

Czytaj także: Komunikat Wodociągów Raciborskich w sprawie tężni miejskich

Wytyczne GIS dla właścicieli obiektów małej architektury wodnej, w przypadku Raciborza dla Urzędu Miasta

Materiały informacyjno-edukacyjne dotyczące użytkowania obiektów małej architektury wodnej z użyciem m.in. solanki