60-lecie święceń ks. Bogdana Kicingera. Uroczysta msza św. w kościele NSPJ

W niedzielę 14 czerwca w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Raciborzu zgromadzili się kapłani oraz wierni, aby wspólnie świętować jubileusz 60-lecia święceń kapłańskich księdza Bogdana Kicingera.

Uroczystej mszy świętej przewodniczył biskup Jan Kopiec, były ordynariusz diecezji gliwickiej. W koncelebrze uczestniczyli księża z parafii NSPJ w Raciborzu oraz duchowni z diecezji gliwickiej.

Oprawę muzyczną liturgii zapewnił chór parafii Babice, związany z wieloletnią posługą duszpasterską jubilata.

Ksiądz Bogdan Kicinger urodził się 11 października 1941 roku w Wodzisławiu Śląskim. Święcenia kapłańskie przyjął w 1966 roku w Nysie. Posługę duszpasterską pełnił jako wikariusz w Bytomiu Bobrku, Głubczycach, Oleśnie oraz Opolu Szczepanowicach.

Od 1977 roku związany był z Babicami, początkowo jako wikariusz parafii św. Jadwigi z zamieszkaniem i pracą w Babicach, a od 1980 roku jako proboszcz parafii św. Anny w Babicach. Służył w Babicach 35 lat, do 2012 roku. W diecezji pełnił również funkcję koordynatora Studium Muzyki Kościelnej, powołano go na członka Kolegium Konsultorów oraz Rady Kapłańskiej. Po przejściu na emeryturę zamieszkał przy kościele NSPJ w Raciborzu, gdzie do dziś posługuje.

Dopiero po pewnym czasie bycia proboszczem zaczyna się rozumieć swoją funkcję. To rozumienie rodzi się ze spotkania z ludźmi, z tego, czego Kościół uczy, a ja jako duszpasterz mam im do przekazania. Na styku tych rzeczywistości rodzi się dopiero jakaś wizja duszpasterstwa, którą można realizować tylko przy uważnym przyjrzeniu się czym dana wspólnota parafialna żyje, jakie są jej możliwości i oczekiwania.

Na kształt mojego proboszczowania i w ogóle kapłaństwa wielki wpływ mieli ludzie, których spotkałem, będąc już księdzem. Nieoceniona jest tu postać sługi Bożego o. Franciszka Blachnickiego, któremu zawdzięczam wprowadzenie w żywą liturgię soborową. Mój pierwszy proboszcz, ks. Paweł Krafczyczyk, pokazał dobre zasady duszpasterskie. Kurs przedmałżeński, jaki prowadzę w parafii, wzoruję na tym, jaki przed laty odbywał się z jego inicjatywy w Bytomiu Bobrku. W Oleśnie poznałem panią Annę Szpor, osobę doświadczoną w pracy z młodzieżą, która miała wiele cennych uwag dotyczących życia w parafii. Szczególnie wiele zawdzięczam ludziom świeckim w Babicach i dyskusjom tutaj prowadzonym. Sądzę, że w duszpasterstwie bardzo ważna jest umiejętność wzajemnego słuchania, otwarcia na talenty i zainteresowania, jakie ludzie w sobie mają i mogą rozwijać.

(Wypowiedź dla "Gościa Niedzielnego". GN 26/29.06 2003)