Prawykonanie Oratorium Bożonarodzeniowego na jubileusz 30-lecia chóru Bel Canto

Wczoraj, 31 stycznia, w Raciborskim Centrum Kultury przy ul. Chopina odbyło się prawykonanie Oratorium Bożonarodzeniowego autorstwa Marcelego Reszki. Koncert miał szczególny charakter, ponieważ został przygotowany z okazji 30-lecia działalności chóru Bel Canto działającego przy stowarzyszeniu Pomocna Dłoń w Raciborzu. Na scenie zaprezentowało się łącznie ponad stu artystów – chór młodzieżowy Bel Canto pod dyrekcją Marcelego Reszki, chór młodzieżowy Canticum Novum prowadzony przez dr Emilię Kopiec oraz połączone orkiestry Raciborskiego Centrum Kultury pod batutą Henryka Krótkiego. W przedsięwzięciu uczestniczyli także muzycy spoza ziemi raciborskiej.

Oratorium to forma muzyczna o charakterze koncertowym, pozbawiona elementów teatralnych, w której główną rolę odgrywają soliści, chór i orkiestra. W dziele Marcelego Reszki narracja prowadzona jest poprzez partie wokalne oraz rozbudowane fragmenty chóralne, a orkiestra pełni zarówno funkcję monumentalnego tła brzmieniowego, jak i kameralnego akompaniamentu budującego nastrój poszczególnych scen. Szczególną rolę odgrywa chór, który nie tylko komentuje wydarzenia, lecz także wciela się w różne role i prowadzi dialog z solistami.

Kompozycja oparta została przede wszystkim na tekstach biblijnych, między innymi z Księgi Izajasza oraz Ewangelii św. Mateusza, Łukasza i Jana, uzupełnionych parafrazami i autorskimi tekstami kompozytora. Całość podzielona została na osiem części: Wstęp, Zwiastowanie, Jezus, Puer Natus, Mędrcy ze Wschodu, Gloria, Śpiew aniołów oraz Codę. Poszczególne segmenty rozdzielone były recytacjami, co stanowi rzadziej spotykane rozwiązanie w tego typu formach muzycznych.

Przygotowania do wydarzenia trwały wiele miesięcy. Za opracowanie partii orkiestralnych odpowiadał Henryk Krótki, za przygotowanie chóru Canticum Novum – Emilia Kopiec, natomiast nad solistami i młodzieżowym chórem Bel Canto pracowali Iwona Sedlaczek oraz sam kompozytor. Utwór, jak podkreślano, powstał z potrzeby serca i osobistych doświadczeń twórcy, wpisując się w motto chóru Bel Canto mówiące o śpiewie jako mowie serca, niosącej pocieszenie i radość słuchaczom.