Zarządza miliardem złotych

Gabriela Lenartowicz (z domu Kosel) pochodzi ze śląsko-morawskiej rodziny. Ze strony ojca od pokoleń związanej z Krzanowicami. Tu jest jej dom rodzinny, tu skończyła podstawówkę (w klasie z obecnym burmistrzem Krzanowice Manfredem Abrahamczykiem). Tu też wspólnie ze zmarłym już mężem Stanisławem, znanym miejscowym weterynarzem, w 1989 r. kupili dom. Mieszka w nim do dziś, dojeżdżając codziennie do pracy w Katowicach. Ma dwóch synów – starszego Wojtka, podobnie jak ona prawnika, mieszkającego dziś we Wrocławiu, narzeczonego Czeszki, i młodszego Pawła, gimnazjalistę.

Zaczynała od stanowiska dyrektorki Gminnego Ośrodka Kultury w Krzanowicach. Potem było dziennikarstwo i fotel redaktora naczelnego Nowin Raciborskich (wtedy skończyła na Uniwersytecie Śląskim prawo). Zajmowała się relacjonowaniem pracy prezydenta i magistratu, choć największy rozgłos przyniosły jej teksty o ordynatorze oddziału ginekologiczno-położniczego, którego uznano winnym śmierci pacjentki. Skazany lekarz wyjechał potem z Raciborza, a Lenartowicz w 1996 r., za czasów Andrzeja Markowiaka, przeszła do pracy w samorządzie, najpierw jako naczelnik Wydziału Organizacyjnego, a potem Rozwoju i Współpracy Zagranicznej Urzędu Miasta w Raciborzu. Była postrzegana jako człowiek Markowiaka, choć w rzeczywistości wykazywała pełną samodzielność i kreatywność. Potem zresztą jej drogi z Markowiakiem się rozeszły.

W 2003 r., po dojściu do władzy Jana Osuchowskiego, zrezygnowała z posady w raciborskim ratuszu i przeszła do Rybnika. Nie kryła wtedy, że nie może się dogadać z nowym pryncypałem. – Nie ma koncepcji na pozyskiwanie pieniędzy na rozwój – mówiła o Osuchowskim. Ofertę złożył jej prezydent Rybnika. Podobnie jak w Raciborzu, zajmowała się pozyskiwaniem środków unijnych (miała na koncie pozyskanie ogromnych pieniędzy po powodzi, dotację na budowę mini-obwodnicy Nowomiejska-Pocztowa oraz modernizację sieci wodociągowo-kanalizacyjnej w raciborskich dzielnicach i wiele innych). To wtedy poznała się z Elżbietą Bieńkowską, dziś minister rozwoju regionalnego, wówczas szefową Wydziału Programowania i Funduszy Europejskich Śląskiego Urzędu Marszałkowskiego W rybnickim magistracie pracowała kilkanaście miesięcy. Potem przeszła do Regionalnego Biura Projektów Europejskich. Była postrzegana przede wszystkim jako specjalistka od środków unijnych. Z tego powodu w 2006 r. starosta Adam Hajduk zaproponował jej fotel sekretarza powiatu. To za jej czasów zrodziła się koncepcja adaptacji raciborskiego zamku na Ponadgraniczne Centrum Dziedzictwa Kulturowego i zgłoszenia jej do dofinansowania z regionalnego programu operacyjnego dla województwa śląskiego. Powiat zdobył z tego źródła 5 mln euro.

Nie kryła ambicji politycznych. Pierwszy start w 2002 r. do sejmiku śląskiego z list koalicji PO-PiS nie przyniósł, niestety, sukcesu. Kiedy jednak radny wojewódzki Grzegorz Janik (PiS) objął wakujący mandat poselski i musiał zrezygnować z funkcji radnego województwa, miejsce w sejmiku przypadło Lenartowicz. To był pierwszy krok do kariery. W 2006 r. bez problemu dostała się do Sejmiku bezpośrednio w wyborach, piastując w nowej kadencji funkcję szefowej klubu radnych PO oraz komisji rozwoju i zagospodarowania przestrzennego. Od tego czasu datują się także bliskie kontakty ze wszystkimi liczącymi się śląskimi działaczami PO.

W 2007 r. wystartowała do Sejmu tuż po tym, jak z kandydatury zrezygnował Andrzej Markowiak. Podczas kampanii można było zobaczyć bilbordy, na których pozowała do zdjęć z Hanną Gronkiewicz-Waltz. PO odniosła sukces. Lenartowicz mandatu jednak nie zdobyła, choć miała więcej głosów niż obecni posłowie PiS-u z okręgu rybnickiego. W Raciborskiem dominował Henryk Siedlaczek. Gdyby tylko ułamek jego głosów przypadł Lenartowicz, wówczas mielibyśmy dziś dwóch posłów. Tak zaś Siedlaczek dostała dużo za dużo, a obecna prezes WFOŚiGW ciut za mało. Pozostała na fotelu sekretarza powiatu i radnej wojewódzkiej, a regionalna prasa informowała, że jest najpoważniejszym kandydatem na marszałka województwa. W lutym tego roku otrzymała nominację na prezesa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Zgodnie z prawem musiała złożyć mandat radnej, który przypadł Ewie Lewandowskiej z Raciborza.

Funkcja bez wątpienia świadczy o znacznych wpływach Lenartowicz w województwie. Należy do partyjnego establishmentu PO. Nominacja miała jednak głównie związek z jej kompetencjami w zakresie przygotowania Funduszu do wsparcia procesu pozyskiwania przez samorządy środków unijnych na duże inwestycje środowiskowe. WFOŚiGW ma też miliard złotych funduszu własnego. Połowę tej kwoty przeznacza na pożyczki i dotacje dla gmin i powiatów realizujących inwestycje prośrodowiskowe. Hojnie z tej możliwości czerpią samorządy raciborskie. Ostatnio Racibórz otrzymał ponad 20 mln zł pożyczki na remont oczyszczalni.

Prezydent, burmistrzowie i wójtowie naszego regionu nie kryją, że od czasu sejmiku a już szczególnie z chwilą objęcia fotela prezesa przez Lenartowicz łatwiej im o załatwienie sprawy w Katowicach. – Prezes WFOŚiGW-u może sobie pozwolić na telefon bezpośrednio do marszałka i umówienie spotkania na naszą prośbę – mówi jeden z nich. Marszałek województwa już nieraz, na jej zaproszenie, gościł w Raciborzu. Kiedy Lenartowicz odchodziła ze Starostwa obiecała, że będzie nadal pilotować raciborskie projekty, w tym jej własny – kompleksową modernizację drogi Racibórz-Rudy-Gliwice. Zarząd Dróg Wojewódzkich sukcesywnie przekazuje dziś na to pieniądze.

- Jestem jednoznacznie kojarzona jako reprezentant ziemi raciborskiej i nie próbuję burzyć tego wizerunku. Wynika to z lokalnego patriotyzmu i zwykłej konieczności. Bez wpływów trudno liczyć na załatwienie wielu spraw. Od lat przekonuję raciborskich samorządowców, że do skutecznego działania potrzebny jest skuteczny, rzetelny lobbing. Bez niego trudno wyjść z izolacji, skutecznie zabiegać o pieniądze – mówi Gabriela Lenartowicz. Bywa na prawie wszystkich ważniejszych wydarzeniach w naszym powiecie. – Pilnuje elektoratu. Na pewno nie rozstała się z myślą o mandacie poselskim – komentują samorządowcy.

Jako kobieta ma mało czasu dla domu. Wpada do niego wieczorem. Zwykle zdoła przygotować kolację. Potem siada przy laptopie i nadgania wszystkie zaległości.

Grzegorz Wawoczny

Na zdjęciu Gabriela Lenartowicz z minister rozwoju regionalnego Elżbietą Bieńkowską