WEHIKUŁ DLA WYOBRAŹNI - malarstwo Jana Cybisa w raciborskim Muzeum

Jan Cybis (1897, Wróblin k. Głogówka – 1972, Warszawa). Wybitny polski malarz, urodzony we Wróblinie koło Głogówka na Opolszczyźnie. Studiował we Wrocławiu i w Krakowie, m.in. u Ottona Müllera, Józefa Pankiewicza i Józefa Mehoffera. Wraz z kolegami z krakowskiej akademii współtworzył grupę kapistów – studentów Pankiewicza, którzy zawiązali „Komitet Paryski” i wyjechali do Paryża, aby tam kontynuować naukę malarstwa. Od 1945 Cybis był profesorem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W okresie powojennym odniósł znaczne sukcesy o znaczeniu europejskim – otrzymał prestiżową nagrodę Guggenheima, wystawiał swe prace w Europie i Ameryce. W 1965 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie odbyła się wielka monograficzna wystawa jego prac. Jan Cybis, reprezentując w malarstwie nurt zwany koloryzmem, zdołał wypracować sobie własny, łatwo rozpoznawalny styl – ekspresyjnie, grubo kładziona farba, bogata faktura i ciągłe dążenie do – jak mówił – kolorystycznego rozstrzygnięcia obrazu – to jego podstawowe wyróżniki. Po śmierci Cybisa w grudniu 1972 roku Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków ustanowił nagrodę jego imienia. Jest to obecnie najważniejsza nagroda za wybitne osiągnięcia w malarstwie przyznawana w Polsce.