Lubię się bać – spotkanie z Olgą Rudnicką

Pisze kryminały, ponieważ lubi się bać i odczuwać jedyny w swoim rodzaju dreszczyk emocji. Od lat zaczytuje się w powieściach Joanny Chmielewskiej, Stephena Kinga, Joego Hilla i Tess Gerritsen. Inspiracje do swoich książek czerpie ze snów, prasy i życia codziennego. Czasem wystarczy czyjeś spojrzenie lub gest, aby w głowie młodej pisarki zakiełkował nowy pomysł.  

Czytelnikom Biblioteki opowiedziała o początkach swojego pisarstwa, które zaczęło się od spisywania snów. To z nich powstały pierwsze, krótkie opowiadania tworzone oczywiście do szuflady. Pewnego razu jednak bohaterowie nie chcieli się z nią rozstać, a fabuła rozrosła się do rozmiarów powieści.

„I te sny (…), być może wynikały właśnie z tych kryminalnych lektur. Było tam dużo mroku. Zdarzało się, że po obudzeniu się z takich snów nie mogłam zasnąć. W pewnym momencie zaczęłam je spisywać, a potem ubarwiać, a wreszcie pisać książki...”

Tak właśnie powstało „Martwe jezioro” wydane w 2008 roku. Olga Rudnicka miała wtedy 20 lat i była zamkniętą w sobie, nieśmiałą dziewczyną. Mimo że nie cierpi spać w hotelach i występować w mediach, cieszy ją niezmiernie, że odważyła się rozesłać swój tekst do wydawnictw i wydać książkę. Dzięki temu czuje się doceniona i spełniona, a jednocześnie może się zajmować w życiu tym, co kocha. Pisanie stało się jej uzależnieniem, co widać po częstotliwości ukazywania się kolejnych książek autorki. W tym roku światło dzienne ujrzała już 9. powieść zatytułowana „Do trzech razy Natalie”. Olga Rudnicka, która będąc małą dziewczynką chciała być weterynarzem, nawet nie marzyła, że ktoś kiedyś określi ją mianem pisarki, a tym bardziej, że będzie mogła spotykać się ze swoimi czytelnikami, którzy z chęcią będą uczestniczyć w spotkaniach takich jak to w raciborskiej Bibliotece.

Już debiutanckie „Martwe jezioro” odniosło sukces, a kolejne przysporzyły Rudnickiej wielu stałych czytelników, którzy doceniają intrygi kryminalne i humor, który stał się już jej znakiem rozpoznawczym. Wielu z nich przyszło do Biblioteki, aby poznać osobiście ulubioną pisarkę i zdobyć cenną dedykację do książki.