Poetycka i malarska refleksja nad umieraniem w RCI

Prace są wykonane technikę mieszaną: gwasz na kartonie, farba temperowa i akryl. Pewne fragmenty prac wykonane są linearnie (z elementami pasteli suchych), z zastosowaniem mocnych akcentów impast. Artysta posłużył się również: pastelem olejnym, tuszem, kredkami, markerem, ołówkiem, terpentyną, długopisami. Zastosowana przez niego technika nadała pracom ekspresjonistyczny charakter. Oprócz akcentów kolorystycznych pojawiły się elementy figuratywne. Użył jednej z metod Pollocka, a mianowicie action painting (luźno rzucona farba); odwołał się również do ekspresjonizmu abstrakcyjno-figuratywnego (Kooninga). Dysonans pomiędzy kolorystyką, którą się posłużył, a doświadczenie płynące z utworów poetyckich wzmacnia efekt obrazów. Prace zaproponowane przez Tobiasza Frączka składają się na szczególną treść – ekspresyjną karykaturę śmierci. Czerpiąc z dostępnych ekspresjonistycznych środków obrazowania artysta poszukuje własnych sposobów konstruowania kompozycji. Modyfikuje istniejące już sposoby przedstawiania i kształtuje własne środki wyrazu. Odsłania prawdę o życiu człowieka, jego słabościach i zmaganiu się z przeciwnościami losu. Sprzeciwiając się wyidealizowanej wizji człowieka – nie pozostaje bierny wobec pomijanych zazwyczaj aspektów ludzkiej egzystencji. Tym samym wpisuje się w poczet twórców, którzy poprzez deformację i karykaturę przybliżają człowiekowi moment przejścia z życia do śmierci. Artysta pokaże również cykl pejzaży zainspirowanych hałdami.