Wystawa rysunku Zofii Wierchowicz - Ptaki

Zofia Wierchowicz – polska scenografka teatralna, urodzona 30. 12. 1924 roku w Dęblinie, zmarła 8. 01. 1978 w Warszawie. Studia scenograficzne ukończyła na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, debiutowała oprawą plastyczną do Claviego w Teatrze Polskim w Warszawie. Później współpracowała m. in. z teatrem Ateneum, Powszechnym, Dramatycznym, także z łódzkim Teatrem im. Jaracza czy Polskim Teatrem Tańca z Poznania. Artystka zafascynowana była twórczością Williama Szekspira i to właśnie do jego sztuk najbardziej lubiła robić scenografie i kostiumy. „Właściwie nie umiem powiedzieć, dlaczego Szekspir. Jest to dla mnie naturalna sprawa. Jeśli wybór tematu należy do mnie – zawsze odnajduję go u Szekspira, kolejny, trzydziesty któryś już raz” – mówiła. (Wywiad Krystyny Gucewicz z Zofią Wierchowicz: Z „Ekspresem” przy pół czarnej, „Ekspress wieczorny”, nr 287 (1971), s. 3.). Zaprojektowała specjalny mechanizm do wystawiania sztuk Szekspira nazwany mobilem. Jej kostiumy dla postaci szekspirowskich były bardzo zwiewne, jakby nieziemskie, czasem sprawiały wrażenie zrośniętych z ciałem aktora.

Oprócz tworzenia scenografii do Szekspira, Wierchowicz projektowała dekoracje operowe i baletowe, jednak główne, liczne nagrody w kraju i na świecie przyznawano jej właśnie za oprawę plastyczną dramatów tego wielkiego pisarza.

Wystawa Ptaki prezentuje jeden z jej cykli rysunków, które, mimo że były wstępem do projektowania kostiumów, mają autonomiczną wartość artystyczną. Artystkę fascynował ptasi, ulotny świat, czerpała z niego inspiracje nie tylko do kostiumów, wywodziła z niego, podobnie jak z szekspirowskiej dramaturgii, swoją wizję teatru. Tworzone w latach 60-tych pastele nigdy dotąd nie były prezentowane.

Tak pisze o nich dr Ewa Dąbek – Dyrda: „Rysowane cienkimi kreskami ażurowe postaci zachwycają delikatnością i przejrzystością koronki, tylko niektóre, okraszane krwistymi plamami na żebrach lub wielkich ustach, skażone zostały resztkami życia. Kształty tych owadzich i ptasich istot odpowiadają konturom szekspirowskich postaci Wierchowicz.” (Ewa Dąbek Derda, Zamknięte w ciele, ukryci w kostiumie. Wizerunki kobiet i mężczyzn w projektach szekspirowskich inscenizacji Zofii Wierchowicz, w: Inna scena. Kobieta w historii i współczesności teatru polskiego, pod red. Agata Adamiecka – Sitek, Dorota Buchwald, Warszawa 2006, s. 178.).

Patron medialny: czasopismo „Teatr”.
Patronat honorowy: Prezydent Miasta Racibórz, Starosta Raciborski
Sponsorzy: Bank Spółdzielczy w Raciborzu, Zakład Wędliniarski Ernestyn Janeta, Zrzeszenie Plantatorów Roślin Okopowych w Raciborzu.
Partnerzy: Muzeum Śląskie, Centrum Scenografii Polskiej (CSP)
Kurator: Maria Olejarnik

Plan wykładów i warsztatów:

11.09 – warsztat dla dzieci prowadzony przez pracowników CSP, wykład otwarty dyrektora CSP o działalności ich placówki, wykład mgr Agnieszki Kołodziej – Adamczuk o scenografii polskiej.

Druga połowa września – wykład dr Ewy Dąbek-Dyrdy z Uniwersytetu Śląskiego
o twórczości Zofii Wierchowicz

16.10 – „Generalnie jestem przeciwko scenografii – Tadeusz Kantor w teatrze repertuarowym”, wykład mgr Olgi Jagnickiej.

Kuratorskie oprowadzanie po wystawie z wykładem dotyczącym prac dla klas szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych po wcześniejszym umówieniu. Tel: 32 415 25 40

Wystawie towarzyszyć będzie pokaz prac scenograficznych do przedstawień dramatów Szekspira, autorstwa studentów krakowskiego ASP.