Duchy w Gimnajzum Nr 5

Dotychczas zespół Teatru Czarnego prezentował się przed widownią dziecięcą i młodzieżową, a teraz przed widownią nieco starszą. Dziewczęta tworzące zespół miały większą tremę, ale okazało się, że niepotrzebnie. Goście wyrażali swoje zadowolenie gromkimi brawami i pozytywnymi opiniami.

- Najbardziej podobał mi się fragment Idę na plażę - powiedział pan Bogdan. - Mnie też – poparł go pan Waldek. Marcinowi, Oli i Ewie podobało się  całe przedstawienie. Były prośby o bis. Padło także pytanie, czy jako zespół mamy prawa autorskie, bo chętnie powielono by nasze pomysły.

- Takie reakcje są ogromną mobilizacją dla zespołu. Dla mnie ten występ był wyjątkowy. Gdy występowałam, denerwowałam się, ale gdy zdjęłam kapturek i zobaczyłam uśmiechnięte twarze, zrozumiałam, że zdenerwowanie było zbędne - powiedziała Sabina. Agnieszka stwierdziła, że za każdym razem, kiedy występuje nie wiem, jakiej reakcji publiczności mogę się spodziewać. Zastanawiam się, czy cisza oznacza zainteresowanie, czy też znudzenie. Dzisiejszym gościom wszystko się podobało. Kolejno wymieniali etiudy, które zrobiły na nich największe wrażenie. Usłyszałam też z widowni głośny szept: - To chyba duchy. Nie czuję się duchem, ale bardzo cieszy mnie to, że mogłam wystąpić dla tak sympatycznej publiczności.

W rewanżu zostaliśmy zaproszeni na wystawę prac plastycznych wykonanych przez podopiecznych Raciborskiego Centrum Osób Niepełnosprawnych. Z zaproszenia na pewno skorzystamy.

G%