Pamiętać także po świętach

Są wokół nas ludzie chorzy, osamotnieni, tacy, którzy z różnych względów  zostali objęci instytucjonalnymi formami pomocy. Placówki takie jak domy pomocy społecznej czy zakłady opiekuńczo-pielęgnacyjne nie muszą kojarzyć się tylko z bólem, cierpieniem, smutkiem i tęsknotą za bliskimi. Pracują w nich wspaniali ludzie, którzy mają predyspozycje i dużo ciepła do pracy z osobami w wieku geriatrycznym, w stanach terminalnych, cierpiących, chorych psychicznie, pozbawionych opieki rodziny, bliskich. Pielęgniarki, terapeuci zajęciowi, rehabilitanci, a także opiekunowie robią wszystko, by stworzyć podopiecznym namiastkę domu. Jednak każdy z chorych i pensjonariuszy czeka na odwiedziny, na spotkanie nawet nie z osobą bliską, ale z kimś kto przyniesie radość, chęć do życia, wniesie w smutne i umęczone życie trochę wspomnień, czegoś świeżego. Wraz z świętami Bożego Narodzenia wolontariusze z różnych szkół odwiedzają takie placówki. Odbywaj się spotkania wigilijne, jasełka, wieczory kolęd.

Młodzież z raciborskiego Medyka wraz z opiekunami Wiesławą Brzeskot i Kornelią Kowalczyk co roku odwiedzają pacjentów  Zakładu Opiekuńczo-Pielęgnacyjnego w Krzanowicach. Emocje, które towarzyszą tym spotkaniom nie da się opisać. Przeżywają podopieczni zakładu, jak i uczniowie. Wszyscy stają się sobie bliscy, szczęśliwi i przez to mniej samotni. Młodzież przywozi z sobą ozdoby bożonarodzeniowe, pierniki świąteczne, drobne upominki, a kolędy słychać nie tylko w świetlicy, ale także w pokojach osób leżących.

W takich momentach chciałoby się zatrzymać czas. Jednak to co można zrobić to pamiętać nie tylko w święta, odwiedzać samotnych i chorych bez okazji. Oni czekają nie na prezenty, tylko na rozmowę, możliwość powspominania, opowiedzenia o swoim życiu, swoich doświadczeniach, sukcesach i porażkach. Niech to przesłanie towarzyszy nam w 2009 roku.

BT