Bo najważniejsza jest przygoda!

W piątek wsiedliśmy do pociągu, by pojechać do Olkusza. Zaraz po dotarciu na miejsce, mimo zapadającego zmroku, ruszyliśmy na zamek w Rabsztynie. Harcerskie wędrówki to przede wszystkim obcowanie z naturą, więc mimo coraz gorszej widoczności rozbiliśmy na polanie obozowisko i zjedliśmy kolację przyrządzoną na ognisku.

Następnego dnia już od samego rana zwiedzaliśmy ruiny zamku. Jak na harcerzy przystało, pomogliśmy napotkanej wycieczce w dostaniu się do zabytkowej ruiny. Ze szczytu twierdzy można było podziwiać piękno okolicy, a romantyczniejsi członkowie wyprawy ułożyli z wapiennych kamieni na brzegu fosy wyznania miłosne do swoich lubych. Jednak ostatecznie ze szczytu wieży można było dostrzec to co łączyło wszystkich uczestników wędrówki w postaci napisu: KOCHAM ZHR.

Przed południem ruszyliśmy czerwonym szlakiem do Jaroszowca, a stamtąd do Kluczy oraz na punkt widokowy w Czubatce. Z tego miejsca rozciągał się piękny widok na Pustynię Błędowską, która  w opinii większości pustynią była już tylko z nazwy. Tam też rozpaliliśmy ognisko i przygotowaliśmy w kociołku zasłużoną obiadokolacje. W międzyczasie część harcerzy utworzyła zwiad, którego zadaniem było znalezienie miejsca pod nocleg. Zapadający mrok towarzyszył nam drodze przez pustynie, aby w końcu rozbić obozowisko między drzewami.

W niedzielny poranek zwinęliśmy obóz i udaliśmy się kawałek dalej gdzie było więcej piasku, a teren już bardziej przypominał pustynię. W takim plenerze spożyliśmy śniadanie. Zaraz po posiłku wróciliśmy do Jaroszowca i stamtąd pojechaliśmy pociągiem w kierunku Raciborza.

/KB/