Pałacyk w Łężczoku odzyskuje blask. Postęp prac widać coraz wyraźniej

Roboty przy dawnym dworku myśliwskim rozpoczęły się wiosną ubiegłego roku. Obiekt, który przez lata pozostawał w ruinie, stopniowo odzyskuje dawną formę. Skala zmian jest dobrze widoczna w zestawieniu fotografii przedwojennych oraz zdjęć wykonanych w 2017 roku, w maju 2025 roku i w styczniu 2026 roku.

Zgodnie z dokumentacją inwestycja prowadzona jest jako odbudowa wraz z przebudową domku myśliwskiego, zakwalifikowanego jako budynek mieszkalny jednorodzinny. Obecnym właścicielem nieruchomości jest przedsiębiorca z powiatu raciborskiego, prezes dużej spółki. Prace realizowane są pod ścisłym nadzorem konserwatorskim.

Poprzedni właściciel, przedsiębiorca z Mysłowic, już w 2017 roku deklarował przygotowanie projektu adaptacji zabytku na obiekt hotelowo-gastronomiczny. Uzyskane wówczas pozwolenia wygasły jednak z upływem czasu, a odbudowa nie została rozpoczęta. Dopiero zmiana właściciela przyniosła realne działania inwestycyjne.

Dworek myśliwski położony jest w południowej części rezerwatu przyrody Łężczok, pomiędzy stawami Grabowiec i Brzeziniak. Administracyjnie znajduje się na terenie sołectwa Babice w gminie Nędza, tuż przy granicy z Raciborzem. W bezpośrednim sąsiedztwie pałacyku znajdowało się dawne książęce gospodarstwo rybackie, którego zabudowania są obecnie wyburzane.

Historia obiektu sięga 1783 roku, kiedy został wzniesiony z inicjatywy cystersów gospodarujących na stawach Łężczoka. Po kasacie klasztoru w 1810 roku przeszedł w ręce książąt raciborskich i służył jako miejsce wypoczynku po polowaniach. Na początku XX wieku w rezerwacie organizowano polowania z udziałem cesarza niemieckiego Wilhelma II.

Jeszcze przed II wojną światową budynek był dłuższy o część z bramą, widoczną na archiwalnych fotografiach. Po przebudowie pełnił funkcję domu strażnika stawów i lasu. W jego otoczeniu rosły także słynne, liczące nawet 800 lat dęby. W latach pięćdziesiątych XX wieku w pałacyku odnaleziono bogate zbiory archiwum komory książęcej, ukryte przez Niemców w 1945 roku. Dziś znajdują się one w Archiwum Państwowym w Raciborzu. Po II wojnie światowej obiekt został zaadaptowany na gajówkę.

Z pałacykiem związane są także lokalne legendy, m.in. o rosnącym niegdyś w pobliżu dębie Sobieskiego, który według przekazów miał zostać posadzony przez króla Jana III Sobieskiego w drodze na odsiecz wiedeńską. Choć przez rezerwat przebiega dziś Szlak Husarii Polskiej, badania historyczne nie potwierdzają obecności króla w Łężczoku – wojska polskie podążały wówczas inną trasą.

Odbudowa zabytkowego obiektu przyciąga uwagę odwiedzających rezerwat. Spacerujący po Łężczoku mogą już dziś zobaczyć wyraźne efekty prowadzonych prac i obserwować, jak jeden z najbardziej charakterystycznych obiektów tego miejsca stopniowo odzyskuje dawny wygląd.