Nasi radni jak zwykle bezradni

Teza postawiona przez dyrektora PUP-u jest poważna i wymagała poważnych wniosków. Radni, jak to zwykle bywa, ograniczyli się to publicznego wyrażenia zatroskania i na tym koniec. Potem robili to, na czym się świetnie znają, czyli dyskusją nad wydawaniem publicznych pieniędzy, tym razem - jak to oświatowcy - na doskonalenie zawodowe belfrów.

Udoskonaleni zawodowo oświatowcy nadal więc będą kształcić w nikomu niepotrzebnych profesjach a wybrańcy ludu w Radzie Powiatu co jakiś czas utyskiwać nad tym przykrym stanem rzeczy.

- Trudne problemy pozostawione same sobie, staną się jeszcze trudniejsze - brzmi jedno z praw Murphyego i radni mają tego świadomość. Zwykle jednak mają też pretensje, kiedy to na ich barkach kładzie się ciężar szukania nowych impulsów dla szeroko pojętego rozwoju ziemi raciborskiej.

Trudno jednak zaprzeczyć, że to z grona szacownych członków komisji oświaty kilka istotnych impulsów wyjść jednak może. Od lat bowiem w szkolach prowadzi się intensywną edukację ekologiczną i kampanie przeciwko alkoholizmowi oraz narkomanii przy śladowych, niestety, godzinach poświęconych na lekcje przedsiębiorczości, pomijając już fakt, że zajmują się tym np. chemicy, którzy z biznesem mają tyle wspólnego, co lodowiec skandynawski z owłosieniem białych myszek w Zagłębiu Ruhry.

Kto jak nie członkowie szacownej komisji oświaty powinni zauważyć, że szkół nie powinni opuszczać tylko ekolodzy i ludzie wolni od uzależnień, ale także potencjalni przedsiębiorcy, znający realia prowadzenia działalności gospodarczej, zapoznani z pomysłami, zachęcani do aktywności biznesowej, tak jak to robią nie tylko w USA, ale np. w partnerskim dla naszego powiatu Märkische Kreis z Niemiec. Młodzi biznesmeni nie zasilą przecież rzeszy bezrobotnych. Co więcej, sami stworzą miejsca pracy. Dyrektor PUP informował zresztą, że prawie wszyscy bezrobotni, którzy wzięli pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej, dobrze radzę sobie na rynku. Ich firmy okrzepły.

Szacowna komisja mogłaby też w końcu zauważyć, że powoli wyczeruje się grono kulturalników, którym starosta wręcza statuetki Mieszka z kopertą pieniędzy, a młodych biznesmenów z powiatu nikt nie dostrzega, nie wręcza im nagród i nie promuje, tak jak np. sportowców, którym szumnie co roku wręcza się championy.

W rozwiniętych krajach zachodnich już dawno zauważono, że podstawą dobrobytu jest aktywność biznesowa, a nie jałowa dyskusja i zmartwienie na pokaz. Naszych radnych powiatowych do myślenia i obserwowania nie zmusza nawet suta dieta. Jakoś bowiem nie potrafią zauważyć, co jest istotne, a co nikomu niepotrzebne.

Grzegorz Wawoczny