Paranoja

Po dobrym wystąpieniu radnej Katarzyny Dutkiewicz z PiS-u na temat kultury, prezydent Mirosław Lenk, mocno już zmęczony sprawą Końca świata, zapowiedział, że wiosna upłynie w naszym mieście na wielkiej debacie o kulturze, do której zostaną zaproszeni przedstawiciele wszystkich zainteresowanych środowisk, aby przedstawić swoje uwagi i krytykować, najlepiej - jak chce głowa miasta - konstruktywnie. Wynikiem tej debaty ma być dokument pod roboczą nazwą – polityka kulturalna miasta. Zapowiada się festiwal pomysłów, krytyki i krytykanctwa. Sprawa na pewno urośnie do rangi epokowego wydarzenia tej kadencji, wszak – jak by się mogło wydawać – kultura to teraz najważniejsze.

Owszem, nie samym chlebem żyje człowiek a kulturalna tkanka społeczeństwa też jest ważna, o ile oczywiście nie przesłania wielu innych problemów, bo jak sądzę lwia część raciborzan obserwuje dziś bacznie, to co się dzieje na rynkach światowych, przelicza raty kredytów (znam przypadki osób, którym na dniach odmówiono pożyczek hipotecznych) bądź zastanawia się nad tym, czy zachowa miejsce pracy. Samorząd nie ma narzędzi, którymi mógłby dziś interweniować – to rola rządu czy NBP, ale nie może też zgubić z punktu widzenia głównego celu, czyli zapewnienia rozwoju gospodarczego miasta i wysokiej stopy życiowej społeczeństwa, a to robi się poprzez odpowiednie planowanie przestrzenne, promocję gminy, pozyskiwanie środków unijnych itd. (Pietrowice Wielkie i Krzyżanowice zdążyły już wprowadzić ulgi w podatkach i opłatach). O tym jednak nie mówi się na sesji z równymi emocjami, co o kulturze, choć oczywiście temat jest co jakiś czas ruszany przez choćby Roberta Myśliwego. Mam jednak odczucie, że po sierpniowym expose na temat wizji miasta, którym ewidentnie zaskoczył prezydenta, we wrześniu zaprezentował słabszą formę i mniej przekonujący wykład o konieczności zastanowienia się nad ponownym podjęciem tematu Acapulco, czy zakazie sprzedaży chipsów w szkołach. Prezydent zresztą wyzwolił w sobie więcej adrenaliny, wzorem chyba Baracka Obamy, który wypada znacznie lepiej od wiekowego Mc Caina.

Być może percepcja wielu radnych w dziedzinie kultury jest największa, a punkt widzenia można tu zmieniać w zależności od potrzeb (wide radna Lenart, która ganiła sobiepaństwo młodych w Pub 13, a Końca świata mężnie broni), ale jeśli będzie to standard, to możemy jako wyborcy wyrazić raczej smutek, niż radość z oglądania czy czytania relacji z sesji. A żeby nie być gołosłownym, to obserwując bieżące wydarzenia mogące mieć wpływ na rozwój miasta, chciałbym przytoczyć przyjętą w piątek ustawę o wspieraniu termomodernizacji i remontów budynków. Ustawa otwiera spółdzielniom, wspólnotom mieszkaniowym oraz towarzystwom budownictwa społecznego (Racibórz jest w 100 proc. właścicielem RTBS-u) drogę do pozyskiwania tanich kredytów dotowanych z budżetu państwa. Otwiera się szansa dla Raciborza, w tym miejskiego RTBS-u, a o tym na sesji cicho sza. MZB jest w fazie przekształceń, rynek prywatnych zarządców tak naprawdę raczkuje, a RTBS na tej samej sesji dostaje działkę przy Przejazdowej pod budownictwo, choć można było długo i owocnie dyskutować na tym, czy nie lepiej przekazać mu kilku starych kamienic w centrum, będących w 100 proc. posiadaniu gminy, by mógł występować o ten tani kredyt. Chciałbym też wiedzieć, czy miasto jest przygotowane, by wspólnie ze wspólnotami, w których ma swoje udziały, szerzej propagować możliwości pozyskiwania preferencyjnych eko-kredytów bądź innego wsparcia.

Jeśli prognozy ekonomistów się sprawdzą, to wraz ze spadkiem dochodów mieszkańców, spadną realne wpływy samorządów. Może za dużo wymagam, ale chciałbym wiedzieć od prezydenta, jaki to dokładnie będzie miało wpływ na budżet Raciborza, choćby po to, by realnie oceniać rozdawnicze zapędy radnych, którzy, jak wiadomo, wydają każdy grosz. Jeśli budżet będzie mniejszy, to wydaje się celowa dyskusja nad sensownością wydatków – na pierwszy rzut powinny iść te niezbędne lub mogące zaowocować w przyszłości. Może więc zamiast dwóch basenów (krytego i 50-metrówki pod Oborą) lepiej byłoby zainwestować pieniądze w infrastrukturę, choćby zaangażować się w remonty budynków, skoro pojawia się okazja na pozyskanie funduszy.

Od lat obserwuję radnych i od lat mam nieodparte wrażenie, że grono to nie obfituje w zbyt wielu wytrawnych menedżerów, choć wszyscy mają mandat społeczny w kieszeni. Widzę, iż rajcy potrafią dyskutować z pasją, tyle że, jak się okazuje, o kulturze albo często o niczym, albo o czymś z czego chleba nie będzie. Mamy więc nieustanne igrzyska. Jak tu zatem nie zgodzić się z kończącymi teraz sesje słowami przewodniczącego Rady Miasta Tadeusza Wojnara: - o pierdołach gadamy, abstrahując od tego, na ile on sam wywiązuje się z zadania, by to w końcu zmienić.

Grzegorz Wawoczny