Tajemnice raciborskiego Betlejem. Wyjątkowe stajenki, wyjątkowe miejsca [FOTO i WIDEO]

- On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba i za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem - tak brzmi wyznanie wiary katolickiej, nawiązujące do jej największej tajemnicy - Tajemnicy Trójcy Świętej.

- Oznacza to, że gdyby Bóg nam jej nie objawił, naszym rozumem nigdy byśmy jej nie wymyślili. Bóg – poszukiwany przez ludzi od początku świata – przedstawił się nam w historii jako jeden w Trójcy Osób: jako Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty. Objawił się więc jako wspólnota osób udzielająca się człowiekowi - wyjaśnia biskup Ignacy Dec.

Odwiedzając raciborskie kościoły, w których zagościły piękne szopki betlejemskie, spróbujmy dostrzec coś więcej, niż tylko opisaną w ewangeliach scenę narodzenia.

W kościele farnym zobaczymy jedną z największych szopek, zasłaniająca na czas Bożego Narodzenia pochodzący z II poł. XVII wieku ołtarz wykonany przez Salomona Steinhoffa, wzorowany na ołtarzu katedry pelplińskiej. Szopka dominuje w wystroju prezbiterium świątyni, która od 1416 do 1810 r. miała rangę kolegiaty. Do 1945 r. znajdowały się tu przepiękne stalle kanonickie, niemal identyczne z tymi w Bazylice Mariackiej w Krakowie. Tragiczne momenty w dziejach świątyni obrazują archiwalne zdjęcia ze skromniejszą szopką w odbudowanym po zniszczeniach wojennych zabytku. 

Skromniejszą szopkę zobaczymy w podominkańskim kościele pw. św. Jakuba. Od połowy XIII wieku do 1810 r. zarządzali nim mnisi zakonu kaznodziejskiego. Od średniowiecza znajduje się on na jakubowym szlaku do Santiago de Compostella. Przy szopce zobaczymy figurę św. Jakuba Starszego, poświęconą w lipcu tego roku.

Z szopek słyną kościoły franciszkańskie. Nie inaczej jest też na Płoni, u św. Paschalisa Baylóna. To największa raciborska stajenka, z postaciami niemal naturalnej wielkości, której elementy zostały w zeszłym roku odnowione. To jeden z nielicznych kościół, pełniący pierwotnie funkcję restauracji i sali tanecznej.

Wzniesiony w latach 30. XX w. kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (tzw. okrąglak), dzieło według projektu Otto Lindera ze Stuttgartu, posiada oryginalną formę ekspresjonistycznej rotundy z dużą kopułą, podtrzymywaną przez 20 żelbetowych filarów. Centralne miejsce zajmuje półkolisty ołtarz wykonany z czarnego marmuru, nad którym znajduje się figura ukrzyżowanego Chrystusa. Taka forma architektoniczna daje ogromne możliwości aranżacyjne. Trzeba przyznać, że księża wykorzystują to w pełni. Posłuchajcie jak w tym roku zabrzmiała tu na pasterce Cicha noc.

W kościele Matki Bożej skromna szopka ma w tle ołtarz z łaskami słynącym koronowanym obrazem Matki Boskiej Raciborskiej. To, wedle tradycji, najstarsza znana kopia ikony jasnogórskiej.

Do zadumy skłania stajenka w XIX-wiecznym neogotyckim kościele na Ostrogu - scena narodzenia Jezusa, a nad nią Sąd Ostateczny, wyjątkowej klasy witraż pokazujący koniec tego, co zaczęło się w Betlejem.

Najstarszy, drewniany kościół pw. św. Mikołaja na Starej Wsi miał stanąć w II poł. XI wieku na miejscu żydowskiej bóżnicy. - Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni (Mt 5,17-18) - czytamy u ewangelisty św. Mateusza. Starowiejska świątynia przypomina nam więc tło wydarzeń związanych z Jezusem z narodu żydowskiego. W tym roku zobaczymy w niej szopkę w nowym miejscu i nowej aranżacji.

W kościele pw. świętych Mateusza i Macieja w Brzeziu, jednym raciborskim należącym do archidiecezji katowickiej, stajenka sąsiaduje z kolekcją relikwiarzy świętych i błogosławionych Kościoła katolickiego.