56 lat w zdrowiu i w chorobie...

- Na przeprowadzkę do Raciborza nalegała teściowa – wspomina pan Zenon (rocznik 1935). – Chciała mieć córkę przy sobie. Mieszkaliśmy w Bąkowie i nie było nam tam źle. Ale i tu nie ma co narzekać – przyznaje. Pani Elżbieta (rocznik 1936) jest mniej rozmowna, bardziej wyciszona, bo przeszła niedawno poważną  operację

Historia ich wspólnych dziejów sięga początku lat pięćdziesiątych kiedy to Ela i Zenek poznali się i po półtorarocznej znajomości zdecydowali się stanąć na ślubnym kobiercu. Ona miesiąc wcześniej skończyła osiemnaście lat, on był ledwie rok starszy. – Ja nie chciałam jeszcze wychodzić za mąż – opowiada o tamtych czasach pani Elżbieta. – Ale Zenek nie miał żadnej rodziny a bardzo chciał…  - Mój ojciec zginął w Oświęcimiu a matka zmarła, jak miałem 4 lata. Wychowywaliśmy się ze starszą siostrą. Do pracy poszedłem, jak skończyłem 15 lat. A jak stuknęła osiemnastka, pomyślałem, czas założyć rodzinę. Siostra już była mężatką i miała dziecko. Też chciałem mieć rodzinę – uzupełnia słowa żony pan Zenon.

Dzisiaj rodzina państwa Pełków jest ich powodem do dumy, choć na miejscu, w Raciborzu, mieszka tylko jedna córka. Syn wyjechał do Niemiec a druga córka poznała męża w rodzinnych stronach rodziców i niedawno wybudowali własny dom w Kluczborku. Ale na święta cała rodzina zjeżdża się do Raciborza, ledwo mieszcząc się w gościnnym pokoju państwa Pełków.

Chociaż tak naprawdę ze swojego mieszkanka na Słowackiego małżonkowie – nestorzy są bardzo zadowoleni. – My tu mamy lepiej niż w centrum – nie może się nachwalić pan Zenon. – Wszystko jest w okolicy, rzeźnik, dom chleba, cukiernia, dwie Biedronki…

- To jest rzeczywiście dobre miejsce do życia – potwierdził prezydent Mirosław Lenk, którzy osobiście przyjechał, by pogratulować jubilatom, a z ich okien mógł niemal zaglądać do mieszkania w sąsiednim bloku, gdzie spędził 20 lat swojego życia. Prezydent w imieniu władz miasta złożył Elżbiecie i Zenonowi Pełkom serdeczne życzenia, do których dołączył książkę Pawła Newerly o dziejach Raciborza oraz tradycyjnie, kołdrę z owczej wełny. Kwiaty i list gratulacyjny przekazała małżonkom – jubilatom kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Katarzyna Kalus.

J.Reisch