Emocje Twojego malucha. Co zrobić, gdy dziecko się złości?

Komunikacja to rzecz święta. Rozmawiaj!

Niestety, najczęstszą reakcją na złość drugiej osoby jest nasza własna złość. Trudno jest opanować emocje i nie dać się ponieść dawnym schematom. Zwłaszcza wtedy, gdy sytuacja okraszona jest zmęczeniem, niewyspaniem i stresem. Spróbuj jednak przestawić swoją uwagę na to, co dzieje się z Twoim dzieckiem. Zapytaj, co czuje i co myśli - jeśli nie od razu, to wtedy, gdy nieco się uspokoi.

Pamiętaj, że złość nie jest negatywną emocją - jest sposobem na wyrażenie czegoś, sygnałem, że należy coś zmienić. Nie przetrwalibyśmy bez złości - każda emocja, podobnie jak ból, wskazuje nam ważne informacje. Jakkolwiek błahe wydawałyby się nam problemy naszych dzieci - dla nich są bardzo duże. Maluchy często wpadają w złość dlatego, że nie otrzymały tego, czego chciały. Gdy uświadomisz sobie jej źródło, będzie Ci łatwiej reagować w przyszłości.

Dobrym pomysłem jest podsunięcie dziecku ciekawej książeczki edukacyjnej o emocjach, która w lekki i miły sposób wpłynie na jego funkcjonowanie. Seria historyjek Uczucia Gucia uczy najmłodszych nazywania tego, co czują i panowania nad tym. Uświadamiają, że każda emocja jest normalna, ale warto ją zrozumieć i zaakceptować.

Jeśli Twojemu dziecku najczęściej zdarzają się wybuchy złości, idealną propozycją będzie książka Uczucia Gucia. Gucio się złości. Bohater opowieści, mały jednorożec, pomoże maluchowi oswoić się z emocjami, zapoznając go ze swoimi troskami. Dodatkową zaletą serii są ćwiczenia oddechowe i inne techniki relaksacyjne, które sprzyjają radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami.

Konsekwencja w działaniu. Nie odpuszczaj!

Zrozumienie i rozmowa jest podstawą, jednak pamiętaj o tym, aby nie przyzwyczaić dziecka do tego, że wszystko mu wolno. Jeśli ulegasz i kupujesz zabawkę za każdym razem, gdy maluch wpada w histerię w sklepie, będzie robił to nagminnie - ponieważ nauczy się, że to przynosi efekty. Bądź cierpliwy i nie działaj “dla świętego spokoju”, ponieważ skutki będą opłakane.

Choć nie jest to łatwy proces, dobrze jest nauczyć dziecko, że krzyk i złość nie są metodami prowadzącymi do osiągnięcia zamierzonego celu. Aby zakomunikować swoje zdanie, nie wahaj się - jednoznacznie stwierdzaj, że się nie zgadzasz i nie próbuj wchodzić w dyskusję. Mocno rozzłoszczone dziecko nie będzie przyjmowało Twoich komunikatów - dopiero po uspokojeniu wyjaśnij mu, dlaczego podjąłeś daną decyzję.

Na początku możesz mieć problem z opanowaniem emocji - wijące się, płaczące i krzyczące dziecko nie nakładania do zachowania spokoju. Pamiętaj jednak, że to zaprocentuje, a z czasem będzie trwało coraz krócej. Oddychaj i bądź konsekwentny - maluch powinien nauczyć się, że jego “metoda” przestała działać. Postępy warto chwalić - w ten sposób szybciej się utrwalą.

Radzenie sobie z emocjami dziś i jutro

Wielu dorosłych zgodzi się z tym, że nauka radzenia sobie z emocjami powinna być przedmiotem szkolnym. Jeśli od najmłodszych lat czujemy się karani za wyrażanie złości, w późniejszym życiu borykamy się z problemami emocjonalnymi. Dlatego już od pierwszych trudnych chwil warto uświadamiać dzieci, co tak naprawdę się z nimi dzieje. Świadomość uczuć i umiejętność oswajania ich (lecz nie tłumienia) jest niezwykle istotna.

Zapewnij swojemu maluchowi dobry start, który poprowadzi go przez życie łatwiejszą ścieżką. Jeśli sam nie potrafisz okiełznać złości Twojego dziecka, sięgnij po pomoce naukowe, takie jak książeczki z serii Uczucia Gucia. Kolejnym krokiem jest wizyta u psychologa dziecięcego lub innego terapeuty pracującego z najmłodszymi. Pamiętaj, że terapia nie oznacza, że Twoja rodzina mierzy się ze wstydliwym i ogromnym problemem. Każdy z nas zasługuje na poprawę jakości życia oraz szansę na szczęśliwą przyszłość.