Procesja Bożego Ciała na starym mieście [FOTO i WIDEO]

Monstrancja ta została wykonana na zlecenie ostatniego przedwojennego proboszcza, ks. Jerzego Schulza, i podarowana do skarbca parafii. Na szczęście przetrwała przedwojenną zawieruchę. Rosjanie skradli, niestety, piękną raciborską kustudię z końca XV wieku, fundancję księżnej Magdaleny raciborskiej, przypisywaną nieraz warsztatowi Wita Stwosza. To wyjątkowe dzieło sztuki ze złota i srebra było pokazywane publicznie tylko i wyłączenie raz w roku, podczas procesji Bożego Ciała.

Uroczysty charakter procesji podkreślano dawniej udziałem miejscowych władz oraz przedstawicieli stanów i zawodów ze sztandarami, stowarzyszeń świeckich i kościelnych z chorągwiami, często w strojach urzędowych bądź ludowych. W skarbcu kościoła farnego zachowały się dotąd zabykowe lampiony, jakich używali dawniej członkowie raciborskich cechów. Dziś w procesji zobaczyć już tylko można sztandary i proporce świeckich bractw i kongregacji.

Celem święta Bożego Ciała jest - przypomnijmy - uczczenie pamiątki ustanowienia Eucharystii przez Jezusa w czasie Ostatniej Wieczerzy, a także publiczne wyznanie wiary w Chrystusa oraz uproszenie błogosławieństwa dla wiernych. Wierni tego dnia biorą udział w liturgii mszalnej połączonej z procesją do czterech ołtarzy. Ołtarze budowane są przez wiernych na ulicach miast i wsi. Przy ołtarzach śpiewane są fragmenty Ewangelii, które wskazują na ścisły związek z Eucharystią: ofiara, pokarm duszy, zadatek życia wiecznego, sakrament jedności Kościoła. Śpiewane są również suplikacje czyli modlitwy błagalne o urodzaj, pokój i bezpieczeństwo dla całego ludu, a na koniec prowadzący kapłan błogosławi zgromadzonym wiernym. Cały obchód Bożego Ciała kończy dziękczynny śpiew Ciebie Boże wysławiamy oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem (źródło: silesia.edu.pl).