Sąd odwoławczy wydał wyrok w sprawie starosty Winiarskiego. Nie można mówić o niskiej szkodliwości społecznej czynu i nieznacznej winie oskarżonego

Sędzia Olga Nocoń uzasadniała, że trudno dać wiarę linii obrony starosty raciborskiego, która zakłada, że nie miał świadomości, iż w oświadczeniach majątkowych należy wykazać stan posiadanych środków na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a nie ten, w którym dokument jest składane. - W treści formularzy, na których sporządzano oświadczenia majątkowe, wskazano konkretne przepisy prawa, z których wynikał obowiązek wykazania zasobów pieniężnych na ostatni dzień roku poprzedniego. Ryszard Winiarski podpisując oświadczenie potwierdził, że zapoznał się z przepisami i zrozumiał ich treść. Ponadto, nie ma wątpliwości co do tego, że doświadczony przedsiębiorca, radny powiatu, a od 2014 roku starosta ma obycie z przepisami prawa, a w szczególności z tymi, które dotyczą sprawowanych przez niego funkcji oraz piastowanych urzędów - podała sędzia.

Sąd nie uwierzył również w argumenty R. Winiarskiego, który próbował umniejszyć swoją winę przerzucając ją na księgową prowadzącą jego rachunkowość w przedsiębiorstwie oraz inspektora ds. kadr w starostwie powiatowym. - Z całą pewnością nie są to osoby, które składałyby oświadczenia majątkowe za oskarżonego. Wpisywały tylko te dane, które otrzymały od starosty - zaznaczyła sędzia.

Sąd Okręgowy w Gliwicach wytknął I instancji błędne ustalenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także zawinienia oskarżonego. To dwie podstawowe przesłanki, obok niekaralności, które dopuszczają sięgnięcie po warunkowe umorzenie postępowania. - Tymczasem z uzasadnienia wyroku w I instancji wynika, że Sąd Rejonowy w Raciborzu nie wziął pod uwagę okoliczności, które zgodnie z przepisami kodeksu karnego, mają wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnił za to m.in. kwestię złożenia korekt, ewentualną współpracę oskarożonego z funkcjonariuszami CBA czy wyrażenie żalu, o którym w niniejszej sprawie nie może być mowy, ponieważ oskarżony nie przyznał się do winy - wymieniła sędzia, dodając, że okoliczności te nie mogą mieć wpływu na ocenę społecznej szkodliwości czynu, ponieważ nie są z nim związane i mogą być uwzględnione jedynie w kontekście nadzwyczajnego złagodzenia kary.

Zwróciła także uwagę, że w uzasadnieniu wyroku pierwszej instancji nie wskazano okoliczności, które wpłynęły na uznanie, że wina sprawcy jest nieznaczna. - W tym przypadku nie można przecież mówić o ograniczonej poczytalności lub jakiejś anormalnej sytuacji motywacyjnej, w której znalazł się oskarżony - wyjaśniła.

Sąd odwoławczy zgodził się z prokuratorem, że istnieją przesłanki przemawiające przeciwko uznaniu, że społeczna szkodliwość czynu kształtuje się na poziomie, który umożliwiłby warunkowe umorzenie postępowania. Sędzia zwróciła uwagę na mnogość oświadczeń majątkowych uwzględnionych w zarzucie aktu oskarżenia. Sąd Okręgowy w Gliwicach nie miał możliwości wydania surowszego wyroku. Orzekł więc o uchyleniu orzeczenia I instancji i zwróceniu sprawy do ponownego rozpoznania w Raciborzu. Tym razem jednak, Sąd Rejonowy musi wziąć pod uwagę wyrok i wskazania sądu II instancji.