Koncerty dla wykluczonych przez chorobę, starość, zamknięcie

Koncerty zaplanowano dla ludzi, którzy z powodu odizolowania w miejscu swojego przebywania sami nie mogą przyjść na koncerty plenerowe i występy w Domach Kultury, bo:
są zbyt chorzy i leczą się w szpitalu, są zbyt starzy i mieszkają w Domu Pomocy Społecznej, są skazanymi odbywającymi wyroki karne w zakładzie karnym.

Społeczność, do której adresowano Projekt to ludzie żyjący na co dzień w odosobnieniu, bez możliwości bezpośredniego kontaktu z innymi ludźmi i wydarzeniami kulturalnymi. Koncerty odbyły się w Domu Pomocy Społecznej "Dom św. Notburgi" w Raciborzu, w Szpitalu Rejonowym im. Dr Józefa Rostka w Raciborzu i w Zakładzie Karnym w Raciborzu.

W pierwszym ośrodku mieszkają ludzie w podeszłym wieku, dla których koncert był urozmaiceniem monotonii życia codziennego. W drugim ośrodku przebywają ludzie chorzy i cierpiący. Była to dla nich odskocznia od codziennych cierpień związanych z chorobą i leczeniem. W Zakładzie Karnym wystąpili dla tych, którzy weszli w konflikt z prawem. Kontakt z tymi , którzy swobodnie mogą rozwijać swe pasje uświadomił im to, co stracili przez swe błędy i miał znaczenie profilaktyczne.

Z jednej strony specyficzna widownia miło spędziła czas, poczuła się niezapomniana i zauważona. „Przyszedł” do niej koncert, na który ona sama nie mogłaby się wybrać. Z drugiej strony wykonawcy zadania zrobili coś od siebie dla innych, poczuli, że to co robią może sprawić innym radość i wielką przyjemność. Docenili swój dobry stan zdrowia, to, że są jeszcze młodzi i sprawni, że jako prawi ludzie mogą cieszyć się wolnością i rozwijać swe talenty.

Dotarcie do tych wykluczonych środowisk przyniosło obopólną korzyść zarówno dla wykonawców jak i odbiorców projektu. Rozwinięto dobro wspólne jakim jest wzajemna życzliwość, tolerancja i współpraca. Celem Projektu była więc też nauka pokory wobec inności, jaką jest starość, choroba, czy izolacja oraz wzajemna interakcja różnych środowisk.