Plac Długosza: Perła czy kula u nogi? Nowy pomysł prezydenta na zagospodarowanie centrum Raciborza

Czy pod rządami prezydenta Jacka Wojciechowicza, który w latach 1990–1994 pełnił funkcję wiceprezydenta i obserwował narodziny raciborskiego biznesu, ta historia wreszcie nabierze tempa? Sytuacja jest jednak znacznie trudniejsza niż 30 lat temu.

Miasto w nowej rzeczywistości

Kiedy obecny prezydent sprawował funkcję wiceprezydenta Raciborza w latach 1991–1994, miasto wyglądało zupełnie inaczej. Od tamtego czasu Racibórz skurczył się o około 20 tys. mieszkańców. Demografia pozostaje nieubłagana, a model konsumpcji przesunął się z tradycyjnych sklepów w stronę zakupów internetowych. Racibórz nie błyszczy na mapie inwestycji deweloperskich, a dużych graczy może zniechęcać relatywnie niska cena mieszkań na rynku pierwotnym i wtórnym. Budują więc lokalni przedsiębiorcy, raczej ostrożnie. Rozmach, dotyczący m.in. apartamentowca na miejscu starego szpitala, pozostaje w sferze zapowiedzi.

Plac Długosza przyszłości. Przegląd niezrealizowanych wizji i koncepcji - przypominamy artykuł, w którym opisaliśmy wszystkie koncepcje. Poniżej najgłośniejsza, zgłoszona w 2019 roku przez Eko-Okna. Dalsza część tekstu pod wideo.

Powrót do przeszłości: wizja Ratusza

Ratusz nie składa broni. Na biurku prezydenta leży „Analiza rynku i zapotrzebowania dla inwestycji budowy strefy wielofunkcyjnej dla planowanej inwestycji rewitalizacji i zagospodarowania Placu Długosza wraz z terenem przyległym”. Kosztowała 24 tys. zł netto. Opracowanie przygotował warszawski ConQuest Consulting.

Płynące z Ratusza sygnały mówią o odtworzeniu przedwojennego układu urbanistycznego – zwartej zabudowy z dwoma placami oraz uliczką Marcelego, biegnącą prostopadle do baszty w kierunku kościoła farnego.

Zamiast jednak historycznych kamienic w planach pojawiają się apartamentowce z lokalami usługowymi. To ambitna koncepcja przywrócenia „miejskości” miejscu, które od 1945 roku pozostaje wyrwą w tkance urbanistycznej Raciborza.

Szklanka do połowy pełna czy pusta?

Prezydent Jacek Wojciechowicz podchodzi do wyników analizy z dużą dozą ostrożności.

– Szczerze mówiąc, tę analizę można interpretować pozytywnie i pesymistycznie, jak ze szklanką wody – przyznał podczas ostatniej konferencji prasowej.

Obawy władz miasta są konkretne: czy projekt da się skomercjalizować? Miasto jasno stawia sprawę – nie zamierza finansować budowy z własnej kieszeni. Liczy na kapitał prywatny, czyli deweloperów. A ci, jak wiadomo, nie wejdą w inwestycję, jeśli nie będą mieli pewności, że znajdą nabywców na apartamenty, których ceny – ze względu na koszty budowy w centrum – mogą być zaporowe. Czy rynek w 60-tysięcznym mieście udźwignie kwoty rzędu 10 tys. zł za metr kwadratowy? To najważniejszy znak zapytania.

Strategia małych kroków

Na razie w Ratuszu przeważa koncepcja etapowania inwestycji. Zamiast próbować zabudować cały plac jednocześnie, miasto rozważa budowę trzech lub czterech budynków, być może w pierwszej kolejności w okolicach skweru przy baszcie.

Prezydent Wojciechowicz wskazuje na pewien optymistyczny sygnał. Duże zainteresowanie wykupem mieszkań komunalnych przez obecnych najemców świadczy o tym, że w mieście wciąż drzemie potencjał nabywczy. Pozostaje jednak pytanie, czy ten popyt dotyczy „zwykłych” mieszkań, czy właśnie ekskluzywnych apartamentów w centrum.