Smutek w środowisku sportowym. Odszedł Józef Chudecki

Zmarł nagle, upalnego poranka, w trakcie towarzyskiej gry w tenisa ziemnego w Krnovie, w Republice Czeskiej. Był najmłodszym spośród pięciorga rodzeństwa w rodzinie wywodzącej się spod Bełchatowa w centralnej Polsce. Urodził się w Barwicach na Pomorzu Zachodnim w 1946 roku. Na początku lat 50. wraz z rodzicami zamieszkał w Głubczycach, gdzie spędził dzieciństwo i wczesne lata młodzieńcze. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do zasadniczej szkoły zawodowej w Raciborzu, a następnie do Technikum Energetycznego w Opolu, uzyskując zawód elektromontera.

W 1969 roku założył rodzinę, żeniąc się z Danutą z domu Juszkiewicz. Od 1972 roku związał swoje życie z Raciborzem, gdzie podjął pracę w tamtejszej Fabryce Kotłów „RAFAKO”. Będąc na stanowisku kierowniczym w dziale inwestycji, w 2010 r. odszedł na emeryturę po niemal 40 latach pracy. Doceniany i nagradzany, uhonorowany odznaką „Zasłużony dla RAFAKO”.

Od najmłodszych lat do ostatniego dnia pasjonował się sportem, przede wszystkim piłką nożną oraz w drugiej połowie życia tenisem ziemnym. Był czołowym zawodnikiem w Polonii Głubczyce, III-ligowej Stali Racibórz, a przez krótki okres grał również w I-ligowej Odrze Opole.

W latach 80. ukończył AWF w Katowicach, uzyskując tytuł magistra wychowania fizycznego. W roli trenera i zawodnika z wieloma sukcesami pracował z kilkoma klubami piłkarskimi: „Rafako Racibórz”, „LKS Tworków”, „LKS Gorzyce”, „LKS Cyprzanów”. Jako nauczyciel i wychowawca pracował także przez blisko 15 lat w Zasadniczej Szkole Zawodowej przy Fabryce Kotłów „RAFAKO”. Był opiekunem i trenerem podczas młodzieżowo-dziecięcych obozów tenisowych i narciarskich.

W połowie lat 80. odnalazł nową pasję sportową, którą był tenis ziemny. Ta dyscyplina towarzyszyła mu przez 40 lat, do końca życia. Rozegrał niezliczoną ilość turniejów krajowych, międzynarodowych i meczów towarzyskich. Był wieloletnim uczestnikiem „Mistrzostw Polski Energetyków” w tenisie ziemnym, gdzie zdobywał liczne medale i wysokie lokaty. Stanowił autorytet dla licznych uczniów, piłkarzy, jak również podopiecznych szkółek tenisowych i obozów narciarskich.

Przez całe życie kierował się życzliwością i skromnością oraz bezinteresowną pomocą innym. Cechowała go sportowa wytrwałość i nieustępliwość. Zawsze walczył do końca, zarówno na murawie piłkarskiej, jak i na tenisowym korcie. Był ponadto zapalonym działkowiczem, wielokrotnie nagradzanym wraz z małżonką za najlepiej utrzymany ogród działkowy.

Wierny rodzinie, Bogu i ojczyźnie, otaczał swoich najbliższych troskliwą opieką i miłością. Był wspaniałym ojcem trzech synów, którym przekazał zamiłowanie do sportu, historii i patriotyzmu. Wychował nauczyciela oraz dwóch oficerów Wojska Polskiego, z czego był zawsze bardzo dumny. Zawsze wytrwały w swoich przekonaniach i zasadach. Skromny i wielki człowiek, wyznaczający swoim najbliższym najwyższe standardy etyki i patriotyzmu. Dla swoich wnuków i prawnuków był zawsze troskliwym, serdecznym i dziarskim dziadkiem.

W ostatnich latach zmagał się z szeregiem różnych dolegliwości zdrowotnych. Mimo to, nierzadko zmagając się z dotkliwym bólem, regularnie grał w tenisa, głównie na kortach pobliskiego Krnova po czeskiej stronie granicy.

Pozostanie w naszej pamięci jako człowiek życzliwy, przyjaciel, autorytet, który potrafił łączyć wiedzę z pasją.

Msza święta żałobna odprawiona zostanie w Głubczycach dnia 13.07.2026 r. o godz. 12.00 w parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, ul. Jana Pawła II 7, po której nastąpi odprowadzenie zmarłego na cmentarz komunalny przy ul. Wrocławskiej 9 w Głubczycach.

Wyrazy współczucia prosimy kierować do rodziny.

Pogrążona w smutku rodzina.