Winszujemy tymu, coto znajdzie. Wyjątkowe odkrycie w kościele w Modzurowie

Pod tekstem podpisali się Florian Schiwoss [lub Schiwocz] oraz jego towarzysz Joseph Frenzel.

„My podpisani, smy ty wszystkie Dwiérza do Kościoła Katolickiego w Mosurowie robili, w Aprylu, i Maju 1897, w tim roku 12 Maja naleciało Śniega na dwa Coły grubo, a wszystko Kwiecie na stromach pomarzło cały Maj nic jiny dyszczy, jeszcze robota na polu nieskończona, chnet wszystkie Kartofly są do sadzenia, my coto piszymy winszujemy tymu coto znajdzie, Lepszy czasy, jak wjakich my żyjemy, a prosimy tysz onas pamiętać. Mosurów dnia 17 Maja 1897 r.”.

Robotnicy skarżą się na wyjątkowo zimny kwiecień i maj. Wzmiankują o opadach śniegu na „dwa coły”. Najprawdopodobniej chodzi o grubość pokrywy na dwa cale, czyli – biorąc miarę pruską – około 5,2 cm. W tekście niemieckim mowa co prawda o „50 mtr”, ale aż tak gruba warstwa nie wchodzi raczej w grę. Śniegu było więc na grubość pięści – i tak dużo jak na maj. Do tego dochodził mróz.

Kwiecień nie zapowiadał jeszcze pogodowego psikusa. – Tegoroczny kwiecień ma wedle przepowiedni Falba odznaczać się łagodnością i pogodą, a przytem być suchym, zatem wielce odmiennym od kwietnia innych lat – donosiły 8 kwietnia Nowiny Raciborskie.

Na początku maja uwagę miejscowych skupił wypadek proboszcza z pobliskiego Gamowa, Tomasza Tonka (1837–1899).

- Gamów. Przewielebny ks. Tonk padł we wtorek na podwórzu przez kamień i złamał sobie lewą rękę. Lekarz zaopatrzył rękę zaraz jak najlepiej, ale zawsze kilka tygodni potrwa, zanim kość złamana się zrośnie i ręka odzyska swą siłę. Tak długo nie będzie też czcigodny ks. Tonk mógł sprawować Ofiary św. Wypadek ten wywołał wielki smutek u parafian, którzy duszpasterza swego otaczają wielkim szacunkiem. Oby Pan Bóg raczył mu powrócić zdrowie jak najprędzej! – donosiła 8 maja lokalna gazeta. Duchowny zmarł 2 lipca 1899 r.

Późniejsze doniesienia potwierdzają relację Schiwossa i Frenzla. „Racibórz, dnia 12 maja 1897. - Maj nie popisuje się tego roku wcale. W Raciborzu pada dziś w środę śnieg, jakby się zanosiło na nową zimę” - donosiły Nowiny Raciborskie. Sześć dni później gazeta informuje: - Odra wezbrała w skutek ostatnich deszczów bardzo znacznie i zalała poniżej Raciborza rozciągające się po obu stronach niziny. - Nie tylko u nas w Raciborzu, ale i w dalszych okolicach spadł tego tygodnia śnieg i pada deszcz nieustanny, a po nocach zimno panuje dokuczliwe. Najwyższy już czas, aby wreszcie nastąpiła pogoda, bo inaczej rolnictwo, które dzisiaj i tak ciężko walczyć musi z różnemi dolegliwościami, wystawione będzie na wielkie straty. Już też w niejednym kościele odbyło i odbywa się nabożeństwo o uproszenie lepszej pogody”.

Na śniegu i mrozie się nie skończyło. - Zeszłej niedzieli [od red.: 16 maja] spadł w pewnej części powiatu raciborskiego tak obfity deszcz, że rowy były pełne wody i pozalewały obsiane pola. Szkody są gdzieniegdzie bardzo znaczne; zimna i deszcze zaszkodziły zwłaszcza zbożom - podano w wydaniu z 20 maja 1897 r.

Pierwszy kościół w Modzurowie zbudowano około 1300 roku. Na starych fotografiach widać go jako częściowo murowany. W roku 1871 Modzurów z okolicznymi wioskami stał się samodzielną parafią. W roku 1895 zapadła decyzja, że stara świątynia nie będzie remontowana i odnawiana, a w okolicy wybudować należy nowy kościół. Ówczesny proboszcz Hugo Serba wspólnie z parafianami analizowali, gdzie rozpocząć budowę. W maju roku 1896 zdecydowano, że będzie to teren nieopodal starej świątyni. Prace zakończono 11 października 1897 r. Kierował nimi architekt Ludwik Schneider z Raciborza.

Z nastaniem wiosny 1898 r. podjęto pierwsze roboty rozbiórkowe starej drewniano-murowanej świątyni.