W Brzeziu upamiętniono polskich policjantów – ofiary zbrodni katyńskiej [FOTO i WIDEO]

W Brzeziu odbyła się uroczystość upamiętniająca dwóch polskich policjantów – asp. PP Józefa Paka (1911–1940) i asp. PP Wilhelma Rydygiela (1891–1940), którzy w 1939 roku służyli w polskim Brzeziu, a następnie zostali wywiezieni na wschód i zamordowani w ramach zbrodni katyńskiej.

Obchody rozpoczęła Msza św. w kościele w Brzeziu, po której uczestnicy przeszli do pomnika wojowników o wolność i demokrację, gdzie dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele Policji, parlamentarzyści – poseł Michał Woś i senator Henryk Siedlaczek, samorządowcy, w tym wiceprezydent Michał Kuliga, mieszkańcy Brzezia oraz przede wszystkim członkowie rodzin zamordowanych policjantów. Żyjący członkowie rodzin to Stefania Pak, żona wnuka Józefa Paka, oraz mł. insp. mgr Mirosław Mielańczyk, prawnuk asp. PP Wilhelma Rydygiela. Oboje też odsłonili tablicę.

W uroczystości wzięli również udział członkowie Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939 r.” z siedzibą w Katowicach oraz Katowickiego Oddziału. Inicjatorem i współorganizatorem wydarzenia był asp. szt. Maciej Dziergas, Wiceprzewodniczący Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów Województwa Śląskiego. Podkreślał on zasługi podinsp. Marka Ryszki, byłego komendanta KPP Racibórz, dla upamiętnienia funkcjonariuszy.

Uroczystość uświetniła obecność orkiestry reprezentacyjnej KWP Katowice, a do kościoła w Brzeziu przekazano tablicę pamiątkową wraz z ziemią z Bykowni, miejsca kaźni wielu ofiar zbrodni katyńskiej.

Wilhelm Rydygiel urodził się w 1891 roku w Czernicy. Po ukończeniu szkoły pracował w kopalni „Anna” w Pszowie. Brał udział w I wojnie światowej, walcząc na froncie zachodnim. Po jej zakończeniu uczestniczył w III powstaniu śląskim w szeregach 9 kompanii 1 batalionu 5 pułku rybnickiego, a następnie wstąpił do policji. W latach 1922–1939 pełnił służbę na posterunku w Brzeziu nad Odrą. W połowie sierpnia 1939 roku objął komendę policji w Czerwionce. Podobnie jak Józef Pak, trafił później do Tarnopola, gdzie został wzięty do sowieckiej niewoli. Jak tysiące polskich policjantów, przebywał w obozie w Ostaszkowie. Zginął z rąk NKWD w Twerze wiosną 1940 roku.

Józef Pak urodził się w 1911 roku w Piaskach Ligockich koło Rybnika. Był członkiem chóru „Jutrzenka” i kształcił się w zawodzie kupca w Rybniku. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej w latach 1931–1934 podjął naukę na policjanta. Następnie skierowano go na posterunek w Brzeziu nad Odrą. W 1938 roku, wraz z innymi policjantami z województwa śląskiego, uczestniczył w zajęciu Zaolzia, po czym przeniesiono go na posterunek w Boguminie. Ostatni raz w Brzeziu nad Odrą przebywał tuż przed wybuchem wojny – podczas podróży do Katowic, skąd wraz z pozostałymi policjantami z województwa śląskiego udał się do punktu zbornego w Tarnopolu. Tam funkcjonariusze mieli zostać wcieleni do wojska, jednak realizację planów naczelnego dowództwa uniemożliwiła agresja sowiecka – zostali aresztowani i wywiezieni do obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Józef Pak zginął z rąk NKWD wiosną 1940 roku w Twerze. Oficjalnie rodzina dowiedziała się o jego śmierci dopiero w 2000 roku, dzięki książce Jana Delowicza „Śmierć przyszła wiosną”.