ZNP żegna koleżankę Stefanię Krakowską

Krakowska Stefania Klotylda urodziła się 31 marca 1927 r. w Polsce, w miejscowości Żnibrody w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego na Podolu (dziś Ukraina). Była córką Adeli (z d. Kulesza) i Franciszka Szczerby. Miała pięcioro rodzeństwa. Jej ojciec, absolwent szkoły rolniczej, pracował jako zarządca m.in. na włościach księcia Lubomirskiego w Raszkowie. Ze względu na specyfikę pracy ojca, rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania, co wpływało również na zmianę szkół przez Stefanię.

Naukę rozpoczęła w 1933 r. w żeńskiej szkole podstawowej w miejscowości Horodenka. Po ukończeniu pierwszej klasy została przeniesiona do szkoły polskiej tzw. Kipiaczki w Raszkowie, gdzie naukę zakończyła w piątej klasie w 1938 r. Trudne czasy polityczne na Ukrainie, w tym prześladowania Polaków, zmusiły rodzinę do opuszczenia majątku, którym zarządzał ojciec. Rodzina schroniła się u bliskich, gdzie Stefania i jej rodzeństwo potajemnie kontynuowali naukę pod kierunkiem zatrudnionej oficjalnie pomocy gospodarczej.

Do Polski Stefania przyjechała w lipcu 1945 r., osiedlając się z rodziną w Raciborzu. W tym samym roku rozpoczęła naukę w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Raciborzu (w budynku byłej SP 11 przy ul. Opawskiej 81). Po zdaniu matury w 1949 r. podjęła pracę w Bolesławiu jako wychowawca klasy 7. Po roku została przeniesiona do Markowic. W 1950 r. urodziła syna Marka i przeszła na urlop macierzyński. Choroba (gruźlica) oraz narodziny córki Hani spowodowały, że do życia zawodowego powróciła dopiero w 1953 r., podejmując pracę w Szkole Specjalnej Nr 10 w Raciborzu. Poczatkowo była wychowawczynią klasy pierwszej, później kierownikiem świetlicy i prowadziła pracownię krawiecką.

Pani Stefania uczyła dzieci praktycznego rzemiosła, by mogły w przyszłości podjąć pracę zawodową. Dziewczynki szyły pościel, kaftaniki dla dzieci, fartuszki, a także wykonywały zlecenia dla lokalnych przedszkoli. Wykształcenie uzupełniała w Warszawskim Instytucie Pedagogiki Specjalnej, które przerwała z powodu choroby, a kontynuowała na kierunku pedagogika specjalna w Jeleniej Górze. Pracowała do 1985 r., a po przejściu na emeryturę prowadziła jeszcze przez dziewięć lat nauczanie indywidualne. Była cenionym pedagogiem, za co otrzymała wiele wyróżznień i nagród.

Stefania Krakowska wstąpiła do Związku Nauczycielstwa Polskiego 1 grudnia 1949 r. W 2024 r. obchodziła jubileusz 75-lecia przynależności do ZNP.

Słowa piosenki, którą śpiewała przekraczając rzekę San w drodze do Polski, na długo pozostały w jej pamięci:

"Ten wiatrDziś tak huczy i tak żałośnie łkaKto wieDokąd ta wichura nas dzisiaj gna."

Zmarła 2 stycznia 2025 r. w wieku 97 lat.

Pokój Jej Pamięci.Teresa ĆwikPrezes ZOM ZNP w Raciborzu

Informacje na podstawie rozmowy z kol. Stefanią Krakowską zebrała w 2019 r. kol. Anna Nowak-Malcherek