Kartka z kalendarza. Urząd pocztowy I klasy

- Pierwszy budynek pocztowy w Raciborzu, tzw. stara poczta, znajdował się przy ulicy Solnej, po jej parzystej stronie w okolicy wlotu ulicy Browarnej - przypomina Paweł Newerla w Dziejach Raciborza i jego dzielnic. W marcu 1850 roku naczelny dyrektor pocztowy Albinus z Opola usiłował wyjednać zgodę raciborskiego magistratu na przeniesienie urzędu pocztowego z ulicy Solnej poza tereny opasane niegdyś murami miejskimi, w pobliże dworca kolejowego. Wbrew stanowisku magistratu i mimo jego protestów urząd pocztowy 1 lipca 1850 roku przeniesiono do budynku przy placu Dworcowym, gdzie dziś stoi hotel Polonia. Na podstawie dekretu z 4 września 1850 roku w Raciborzu ustanowiono urząd pocztowy I klasy, jeden z czterech w okręgowej wyższej dyrekcji poczty w Opolu. Na jego czele stał dyrektor pocztowy. Jednocześnie Racibórz otrzymał kasownik do znaczków oznaczony numerem 1200.

16 kwietnia 1879 roku kupiono dla poczty działkę, która niegdyś stanowiła staw. Staw ten od 1745 roku był w posiadaniu rodziny raciborskich rzeźników Tlachów. W 1855 roku działkę kupił cukiernik i rajca miejski David za tysiąc talarów, aby w 1879 roku sprzedać ją poczcie za 18.000 marek. W niedzielę 8 grudnia 1889 roku oddano do użytku wybudowany na tej działce cesarski urząd pocztowy. Tu poczta istnieje do dziś.

Budynek starej poczty wykupił w 1871 roku proboszcz miejski ks. prałat dr Herman Schaffer z przeznaczeniem dla zakonu szarych sióstr św. Elżbiety (szarytki). Dziś jest tu Archiwum Państwowe.