Turniej bilardowy

Organizatorzy do realizacji zawodów podeszli poważnie. - Jednym z punktów regulaminu turnieju był odpowiedni ubiór, zawodnicy mieli się zjawić w koszulach i najlepiej muszkach. Chcieliśmy żeby było jak na prawdziwym turnieju snookera - śmieje się Radek Hurkała, od niedawna wolontariusz stowarzyszenia "Pomocna Dłoń", pod egidą którego działa "Strefa". - Taki turniej to, tak sobie myślę, ambitny pomysł. Mobilizuje młodzież do tego, żeby oderwała się choć na chwilę od często bezmyślnych gier komputerowych, czy wysiadywania pod blokiem - tłumaczy Radek.

Wielu z nastolatków do wzięcia udziału w konkurencji przygotowywało się całymi tygodniami. - Byłoby super wszystkich pokonać i dostać medal. Dobrze, że stół bilardowy jest w klubie na co dzień i było gdzie trenować - mówi Łukasz Kieler, jeden z uczestników. Pracownicy i wolontariusze "Pomocnej Dłoni" wiedzą jak trudno dziś młodzież zainteresować. - Nie chodzi tylko o to, żeby nastolatków klubem zainteresować, ale też przede wszystkim o to, żeby nie skończyło się na jednym razie. Robimy co możemy, żeby przychodzili do nas regularnie. Staramy się wychodzić naprzeciw ich zainteresowaniom i potrzebom, bo jeśli zajęcia i nasza oferta nie będzie zgodna z trendami, to więcej do klubu nie wpadną - wyjaśnia Beata Łodziak ze stowarzyszenia.

- Czas spędzony tutaj pod okiem wykwalifikowanej kadry to być może o jedną zniszczoną ławkę mniej, czy o jednego mniej wypalonego papierosa - ma nadzieję Adam Reszka, prezes stowarzyszenia, na co dzień kurator sądowy. Damian Hulbój (zwycięzca turnieju), na co dzień uczeń Technikum Gastronomicznego nr 3, mówi, że o drugie takie miejsce w mieście trudno. - Dlaczego przychodzę? Bo nikt mnie tu nie ocenia. Nie o to chodzi, żeby robić co się chce, ale żeby móc być sobą. Do tego można pograć z kumplami w bilarda, ping ponga, można potańczyć, posłuchać muzy, są tacy, którzy nawet coś ugotują, czy upieką, bo jest tu nawet kuchnia. Każdy się tu odnajdzie - podkreśla Damian.